Rats on Rafts & De Kift - Rats on Rafts & De Kift (2016)

Dit is toch wel een bijzondere combi

You can say dat nog een keer

Eerste twee nummers klinken niet verkeerd. De Kift en Rats on Rafts bijten elkaar in ieder geval niet.
Toch maar eens kijken op 16 december in Doornroosje hoe dit live gaat klinken. Ben zeker benieuwd!

Op de luisterpaal!

Soms is de som meer dan de delen. In dit geval heel veel meer. De manier waarin het postpunk geweld van Rats On Rafts samenvloeit met de fanfare punk van De Kift is magistraal. Beide bands namen vijf nummers uit hun bestaande repertoire en werkten aan een mash up die zelfs de meest verwoede mixer niet had kunnen bedenken. Waar de valkuil voor de veel ingetogener band, De Kift, was te verdwijnen in de geluidsmuren van de ander en de valkuil voor Rats On Rafts het inleveren van energie, hebben beide bands deze gemakkelijk omzeild. De dwarse arrangementen van De Kift knallen door de muur van gitaren heen en Rats On Rafts speelt met de dynamiek, die De Kift songs zeer verlevendigt. Meer lucht vs. het inleveren op exotische ritmes. Daar zitten de concessies aan elkaar.

He voornemen spreekt al uit de titel van het eerste nummer op de plaat. 'Last Day Op De Zon'. Het zegt ook alles: opzet geslaagd. Volgens Franz Ferdinand drummer Paul Thompson is dit de beste live band die hij ooit heeft gezien. Ik ben dan ook heel benieuw hoe dit live gaat klinken. Morgen weet ik het. Op naar het Patronaat in Haarlem.

Het hele verhaal staat hier op WoNo Magazine.

Gisteravond in het Patronaat de presentatie van een zeer geslaagd samengaan van Rats on Rafts en De Kift bijgewoond. Er werd lekker gedanst. Genoten van het optreden. Mijn vrienden vonden het top. Na het leuke optreden de CD gekocht en deze vandaag beluistert. Klinkt na één keer beluisteren ook al heel goed.

Met het openingsnummer heb je ook direct de klapper van het album te pakken. De rest is allemaal toch een klein tandje minder. Sowieso vind ik de plaat wat veel van hetzelfde. Het klinkt lekker maar dat is het dan ook, veel meer zit er (nog) niet in het plaatje.

Eerst nog een paar luisterbeurten, dan een beoordeling.

Na 1x het album op de luisterpaal te hebben beluisterd: WTF
Na de tweede keer......: WTF
Na de derde luisterbeurt tegen mezelf: KOPEN DIE PLAAT! VANDAAG!!

Donderdag bij de presentatie in het Patronaat geweest. Hoe vreemd de combinatie op het eerste gezicht ook mag lijken, ook live werkt hij volkomen. De Kift heeft de overhand in de show, het eclectische, enthousiasme, theatrale, alles zit er in wat De Kift live zo uniek maakt. In de muziek kreeg Rats On Rafts de overhand omdat hun inbreng de muziek wezenlijk verandert. De toon, structuur en smaak zijn harder, sneller en woester, met de toeters en een beetje de ritmes van De Kift als specerijen voor de smaak. Ook live werkt de combi dus volkomen en het spelplezier druipt er vanaf. Zelfs bij de twee shoegazers vooraan bij de Rats. De plaat direct gekocht en die staat volledig op repeat. Grijs spelen is de juiste benaming. Dat de LP hoes ter plaatse in elkaar geknutseld wordt, levert weer een ander soort primeur op. Die van mij was al eerder in elkaar gezet, maar het idee is al leuk.

Beide bands spelen "solo" enkele stukken. Verder alles samen, met de toegift, niet op de plaat "Feeste" als toegift. De absoluut juiste benaming voor deze avond in het Patronaat.

Het contrast met wandelindenatuur is overigens wel groot. Mijn vrienden vonden die Rats maar niets. Ze kwamen voor De Kift. Dat deel deed het overigens helemaal, ook de samenwerking.

Het hele verhaal staat hier op WoNo Magazine.

Bij Rats on Rafts krijg ik onderhand het gevoel dat ze wel elke keer hetzelfde spelen. Maar a) het blijft lekker en b) De Kift voegt er nu wel een zeer fijne saus aan toe waardoor het toch allemaal weer de moeite waard is.

Een bijzondere combinatie die wonderwel uitpakt.

Beide bands live gezien; De Kift volgens mij 4x en Rats On Raft 1x.
De samenwerking vind ik niet eens zo heel vreemd; de schoonheid van rammelende muziek wordt hier mooi weer gegeven.
Niet elke noot klinkt perfect, je hoort geluiden waarvan je de oorsprong niet weet te achterhalen.
De Kift is een band, waarbij vernieuwingsdrang altijd op de voorgrond heeft gestaan; meestal valt het goed uit, soms weer niet.
Hierbij werkt het wel goed; Rats On Raft laat de muziek meer zweven met hun onderwater sound, waardoor de verhaaltjes een ander effect hebben.
De Rattenvanger van Hamelen meets de Kleine Zeemeermin in een misplaatse nachtmerrie.
Wat hou ik van dit soort experimenten!!
Begin december ga ik dit live ervaren.

Gisteren gezien in de Ekko. Goede live-act! Ze speelden eigen werk en flink wat herbewerkingen van oude nrs. Ik was vooraf vooral bekend met het werk van de Kift maar dat van de Rats past daar wonderwel bij. Samen hebben ze een zeer eigenzinnige, schurende grillige sound die bijna altijd iets toevoegde aan de oude nrs. Doomwavemariachipop, wat mij betreft mogen ze er de wereld mee gaan veroveren. Maar ja, daarvoor is het vrees ik te 'moeilijk' voor de meesten.

Hoewel ik het experiment zeer prijs en beide bands vooral lekker moeten doen waar ze zin in hebben kan ik werkelijk helemaal niks met deze plaat. En dat is omdat ik niks met de Kift kan. Ik bewonder hun eigenwijsheid en experimenteerdrang maar hun muziek irriteert me mateloos. Rats on Rafts vind ik daarentegen echt geweldig. Tape Hisss is één van mijn favoriete platen van de afgelopen jaren. Ik hoop dan ook vooral dat Rats On Rafts binnen niet al te lange tijd met nieuw werk komt.

Vanavond live in dokkum

Ook al

Was een leuke band met vrouwelijke bassiste