Krazy - Breather Life (2001)

Voor 1 dollarcent ooit op Amazon gekocht, helaas kwamen er nog wel wat verzendkosten bij. Best aardig album, degelijke rapper. Uitgebracht bij Soulja Army, het label dat Master P tussen No Limit en New No Limit had. 3*

Wat gek dat deze cd drie stemmen heeft. Had gedacht dat ik zowat de enige in heel Nederland zou zijn die überhaupt van de man gehoord heeft. Misschien komt het door de recensie die ik ooit van dit album heb geschreven (op viping.nl). Ik verwijder 'm van die site, dus ik post 'm hier, dan gaat mijn schrijfwerk niet geheel verloren.

Wednesday 28 February 2007
Krazy, bij het horen van die naam gaan waarschijnlijk niet meteen bellen rinkelen. En dat hoeft ook helemaal niet, want het enige album van de man, Breather Life, is onsuccesvol, onopvallend en wordt muzikaal nergens interessant.

Artiest: Krazy
Titel: Breather Life
Releasedatum: 7-8-2001
Genre: Hiphop
Producers: Myke Diesel, Ke-Noe en anderen.
Label: Soulja Army

Wat veel mensen niet weten (en waarschijnlijk ook weinigen willen weten) is dat Master P vlak na de ineenstorting van immense No Limit-label, waarvan P de grote baas en bedenker was, een nieuw label oprichtte. Dit label, Soulja Army Records geheten, waar de enkeling die Master P niet bruut de rug had toegekeerd een contract tekende, heeft het niet lang volgehouden en werd heel snel vervangen door The New No Limit Records (het derde label van Master P), waarschijnlijk simpelweg wegens de naamsbekendheid die dit nieuwe label natuurlijk meekreeg.

Maar tussen de metamorfose van No Limit naar New No Limit was Soulja Army dus het onsuccesvolle tussenstation, waar Krazy’s debuutalbum Breather Life is verschenen maar waarmee de man in kwestie geen greintje bekendheid wist te vergaren. En zo gek is dat ook niet, want de plaat wordt eigenlijk nergens de moeite waard.

Het begint met een samenwerking met niemand minder dan Snoop Dogg, What Y’all Want, een nummer dat de clubs en hitlijsten tijdelijk moest overnemen. Dit is helaas niet gelukt, alhoewel de track wel de gave heeft nog een tijdje in je hoofd te blijven als het je oren eenmaal bereikt. Het probleem was waarschijnlijk, dat vrijwel niemand de track überhaupt hoorde. De rest van de plaat volgt ditzelfde stramien: lekker toegankelijk, blijft je een paar dagen flink bij en na die paar dagen is het totaal verdwenen, want inhoudelijk stelt het natuurlijk weinig voor.

In tegenstelling tot zijn muziek is Krazy zelf niet zo onorigineel en saai. Zijn rauwe en harde stem geeft een goede realistische lading mee aan de thema’s die hij behandelt: de achterbuurten, thugs, gangsters en het overleven in de harde wereld. Kortom, tekstueel is het weer precies wat we van No Limit- en verwanten kennen, en het is toch pijnlijk om te zien dat Master P zelfs na de commerciële ineenstorting van zijn rijkdom onbeschaamd doorgaat met wat hij deed. Namelijk continu dezelfde stoere praatjes en gangsterraps herproduceren over harde beats, die leunen op zware bassen en onderling ook weinig verschillen.

Dit is Breather Life in een notendop, het album had dus net zo goed bij No Limit hadden kunnen worden uitgebracht, zeker omdat het grootste deel van de producers ook in dienst was van No Limit zelf.

Het enige verschil is dus de rap-kwaliteit van Krazy, die zich bij de eerste nummers van de plaat zo aangenaam weet te redden wat het rappen betreft maar helaas totaal niet de kracht beschikt om een heel album te dragen. Dat lijken de producenten zich ook gerealiseerd hebben en dat is waarschijnlijk ook de reden dat de plaat negentien gastoptredens in achttien tracks bevat. Dat is helaas totaal geen oplossing voor het probleem, aangezien de gemiddelde gast wel bijzonder weinig toevoegt.

C-Murder (Master P’s broer) brengt het er heel aardig van af op het duistere I Still, een van de aanrader van Breather Life. Ook Dollieollie (van de groep The Ghetto Commission) levert een toepasselijke bijdrage op het zwoele en gevoelige When I Make It Home, een van de weinig nummers waarop Krazy gas terug neemt.

Master P moet dringend op zoek naar iets nieuws, wil hij weer een schim worden van de hiphopmogul en grootverdiener die hij ooit was. En de zoektocht naar dit nieuwe betekent dat er daadwerkelijk iets moet veranderen, dat houdt dus niet in dat hij dezelfde muziek blijft maken onder een nieuw label. De enige kans dat hij weer mee zal draaien aan de top is eigenlijk een nieuw leger soldaten (of, nog simpeler, zoals de toekomst uitwees: zijn eigen zoon Lil’ Romeo) , en Krazy bewijst met Breather Life in ieder geval niet de man te zijn die Master P weer terug in de schijnwerpers zal brengen.

Bericht verwijderd