Om maar direct met de deur in huis te vallen: ik ben geen liefhebber van een geautomatiseerd drumstel, op dit album omschreven als “drum programming.”
Het feit dat er op Joy ride slechts op 4 van de 12 nummers gebruik wordt gemaakt van een mens achter een ouderwets drumstel, maakt dat dit zeker niet tot een van mijn favoriete Bob James albums behoort.
Tweede opvallende feitje is dat alleen het titelnummer door Bob James zelf is geschreven.
Take me there is van gitarist Chuck Loeb, die een jaar na het verschijnen van dit album Lee Ritenour zou gaan vervangen in Fourplay.
Raise the roof is van Paul Brown. Boney James speelt een heerlijke sax partij, Bob rammelt lekker op de piano, maar ja………. Dat geprogrammeerde drumsoundje (zucht).
It’s all right is van de broers Peterson. Lekker smooth jazz gitaartje van Norman Brown!
Swingset is wederom van Chuck Loeb. Dave Mann domineert op (dwars?)fluit, Chuck Loeb uiteraard op gitaar.
Joy Ride dan….. En we hebben voor het eerst een drummer!! Billy Kilson, dus niet de minste, Leonard “Doc” Gibbs op percussie. Prima! Lee Ritenour op gitaar + Richard Bona op bas. Toe maar! Sterbezetting is gereserveerd voor het titelnummer. Voorlopig hoogtepunt van het album wat mij betreft.
What’s up is wederom van mr. smooth jazz, Paul Brown. Bob James, voor het eerst, op dit album, op de Fender Rhodes. Prachtig instrument. Drum programming uiteraard ook hier, maar gelukkig ook Lenny Castro op percussie.
En dan is daar Harvey Mason sr, een echte drummer op het door hem geschreven Fly By.
Helaas is daar ook Mason jr. die de “drum programming” regelt………… Je kan het niet verzinnen.
The first time is geschreven door saxofonist David McMurray, speelt fijn op de sopraan maar regelt tevens de drum pr……? Precies!
Strollin’ is van de hand van Marcel East, het neefje van bassist Nathan East. Chris Botti op trompet
Sweet talk me now met de zeker niet onaardige vocalen van Rasheeda Azar. Weinig verheffende tekst, dat dan weer wel.
Trade winds is het tweede hoogtepuntje op het album wat mij betreft. Wederom Kilson op drums, Gibbs op percussie, Jonathan Butler op nylon string guitar, Bob uiteraard achter de piano, de synthesizer is uitbesteed aan de schrijver van het nummer Michael Colina.
Bisso Baba komt van de hand van bassist Richard Bona, ook hier met Butler op nylon string solo guitar
Ik heb het eerder gemeld bij mijn Bob James berichtjes: ooit heb ik mij voorgenomen om alles wat de man uitbrengt ongezien (of beter: zonder vooraf te luisteren) te kopen. Dan zit er ook wel eens iets tussen waarover je bij thuiskomst wat minder enthousiast bent. Joy Ride hoort zeker tot die categorie.