Roy Hargrove - Moment to Moment (2000)

Roy Hargrove (trompet en flugelhorn) heeft een mooie toon, maar na een paar stukken te hebben beluisterd, verslapt mijn aandacht een beetje, en wel iedere maal als ik het album beluister. En ik heb er al tamelijk veel draaibeurten op zitten. De arrangementen vind ik ook wat eenvormig en bovendien zit er sowieso te weinig spanning in de muziek.

Dit is het eerste album dat ik van Hargrove heb beluisterd, en het zou natuurlijk kunnen dat andere albums mij beter zouden bevallen, dat hoop ik dan maar...

Deze plaat is geen standaard-Hargrove plaat die eigenlijk veel pittiger uit de hoek komt. Dit is een plaat dit zo van Wynton Marsalis had kunnen zijn. Hargrove balladeert hier met stijkersarrangementen. Knuffeljazz voor tijdens de kerstdagen, maar echt fantastisch vind ik dit soort platen nooit. Saai is het woord.