Saga - Live in Hamburg (2016)

Onder de bezetting Michael Sadler (zang en toetsen), Jim Crichton (bass en toetsen), Ian Crichton (gitaar), Jim Gilmour (toetsen) en Mike Thorn (drums) is deze dubbelaar een verslag van een optreden in de zaal Fabrik in Hamburg op 28 april 2015. Opnieuw was een optreden in Duitsland de aanleiding tot het uitbrengen van een livealbum.

Ik heb best moeten zoeken tot ik deze op cd vond tegen de juiste prijs want volgens Discogs zou deze gelimiteerd zijn tot een vijfduizend exemplaren wereldwijd. Ik moest toch eens vloeken bij de verpakking hiervan want het is weer zo'n beruchte digipack waarin beide cd's samenzitten boven elkaar. Dat heb ik nog nooit gezien dus ik ga hiermee voorzichtig zijn.

Dames en heren van earMUSIC, iemand heeft daar niet goed opgelet want ik heb nog twee opmerkingen. Vooreerst wordt bij track zeven ook het nummer Not This Way (Chapter Ten) gespeeld, dus zou de titel Not This Way (Chapter Ten) / Scratching the Surface moeten zijn. Volgens hetzelfde stramien zou de titel van track tien moeten zijn: Don't Be Late (Chapter 2) / Drum Solo (het laatste duurt overigens zo'n vier minuten). Laat Setlist.fm opnieuw de redder in nood zijn: Saga Concert Setlist at Fabrik, Hamburg on April 28, 2015 | setlist.fm. Zo ben ik tevens zeker dat het volledige optreden hierop staat.

Het is de tour voor het album Sagacity uit 2014 maar dat zou je niet zeggen, vermits dit album maar met twee nummers is vertegenwoordigd, namelijk On the Way en I'll Be. Er wordt vooral weer geput uit de rijke geschiedenis, uit de “hits”, uit de publiekslievelingen. En kan je hen dit kwalijk nemen? Allen mis ik Mouse in a Maze en vind ik Michael Sadler hier en daar niet zo goed bij stem. Toch één verrassing voor mij is de live-uitvoering van Wildest Dreams, de rest is “been there, done that” maar nog heel genietbaar, juist door het klassevolle samenspel van de heren muzikanten.

Helaas stopte Saga ermee in 2017 maar... volgens hun website doen ze nog één optreden op een zekere “Cruise to the Edge” in 2018 maar na veertig jaren is het verhaal over en dat is best jammer. Echter, ze laten een aantal mooie albums achter en live blijven het een groep van vakmannen. Ik ga ze missen... tot een definitief afscheid in 2018 met – haast voorspelbaar – een allerlaatste livealbum?

Ik kan je FatKat Records in Antwerpen aanbevelen. Deze struin ik vaak af op zoek naar symfo/melodic hardrock waarvan ze een indrukwekkende hoeveelheid hebben.

Nog geen reactie geplaatst bij deze live-dubbelaar.

EarMusic heeft duidelijk zin in Saga, want er zijn veel platen al bij dit label verschenen, alsmede een hoop op vinyl, voor de platenliefhebbers.

Heerlijk om deze versie van de band te horen, want Mike Thorne vind ik de eerste drummer die echt die sound van Negus te pakken heeft. Natuurlijk heeft Mike ook zijn eigen inbreng, maar hij snapt de nummers gewoon heel goed.

Wat betreft deze plaat, weet ik niet of het zo een goed idee was om met Once Upon a Time te beginnen. Dat is toch meer een deep-albumtrack dat ergens in het midden van een liveshow hoort? Het is één van de mooiste nummers ooit gemaakt, door welke band dan ook, en ik sta al eeuwen te springen om een live-versie, maar het komt hier niet lekker uit de verf. Misschien is Michael niet goed bij stem, misschien is de productie te dof en up-front. Misschien had er iets meer reverb in alles mogen zitten, een meer live-geluid zeg maar.

Uiteindelijk is er genoeg te genieten hoor, maar doe mij maar So Far So Good. Die heeft echt een veel betere sound dan deze.

Goede opmerkingen van Sir Spamalot. Ik dacht bij het verschijnen van deze plaat dat er een 10 minuten durende Scratching the Surface op zou staan, en ik sprong toch ook al een gat in de lucht. Maar zo'n versie met Not This Way eraan vast is ook prima.

Had ik al de loftrompet gestoken voor Mike Thorne? Anders bij deze nogmaals!