Mia X - Good Girl Gone Bad (1995)

Één ster Paulie, kan je daar geen uitleg bij geven ?

Veertien jaar later kunnen we denk ik concluderen dat het antwoord op deze vraag nooit komt. Terwijl ik best benieuwd ben naar de uitleg: Mia X is toch een van de meest eigen No Limit-artiesten, en dit album zit voor mij op een fijn kantelpunt tussen enerzijds het wel erg zoekende, amateuristische dat NL aan het begin had en het formulematige dat erna opkwam. Oftewel: dit is een best vermakelijke, eigen plaat, met een stevige sound en een getergde Mia X.
Ook opvallend: ze is hier persoonlijker en tekstueel interessanter dan op haar verder strakkere vervolgalbums. Alsof in de No Limit-succesperiode vooral niet teveel persoonlijks gedeeld moest worden ne het steeds moest blijven draaien om het succes van de almachtige Tank.