MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Bill Wells & Maher Shalal Hash Baz - Osaka Bridge (2006)

mijn stem
3,92 (6)
6 stemmen

Duitsland
Jazz / Rock
Label: Karaoke Kalk

  1. Rye & Guy (4:53)
  2. Tipsy Cat (2:43)
  3. The Dust of Months (2:38)
  4. Dusk (1:05)
  5. On the Beach Boys Bus (1:47)
  6. Oddults (1:46)
  7. Liquorice Tics (2:15)
  8. Poxy (4:53)
  9. Time Takes Me So Back (3:52)
  10. Family Sighs (1:42)
  11. Stabbed in Hamburg (1:49)
  12. The Williams Sisters (0:38)
  13. Cowtail Calypso (1:38)
  14. Banned Annnouncements (1:57)
  15. On the Beach Boys Bus [Reprise] (3:29)
totale tijdsduur: 37:05
zoeken in:
avatar van misja82
3,5
Oh oh, nog geen bericht. Dit is echt geweldig. Met name het nummer 'banned announcements'. Het klinkt alsof een kereltje in z'n eentje op zolder met een kindertrompetje een deuntje speelt, z'n vriendjes langskomen en met zelfgemaakte toeters liedjes maken. Heerlijk, altijd een lach op mijn gezicht als ik dit hoor.

avatar van hoi123
4,0
Deze samenwerking tussen een Britse experimentele jazzmeneer en een Japanse rockband (?) klinkt zo amateuristisch als het maar zijn kan. De trompetpartijen klinken meestal alsof iemand die pas een paar weekjes het instrument bespeelt ze wel zou kunnen dupliceren, en de spaarzame zang gaat regelmatig ver voorbij de grens van vals. Dit helpt echter verrassend genoeg erg met het creëeren van een aandoenlijk, lief en nachtelijk sfeertje. Zoals hierboven al aangekaart wordt klinken nummers zoals Banned Announcement of Tipsy Cat echt als wat pubers die op hun zolderkamertje aan het repeteren zijn voor een fanfare. Als dat echter samengaat met zulke opgewekte en schattige melodieën, is het eigenlijk een heel fijne luisterervaring. Dit gebeurt niet altijd: nummers als Liquorice Tics, het daaropvolgende Poxy en Stabbed in Hamburg zijn net wat te mat om te boeien, waardoor het geheel dus toch wat te veel als een trompetoefening voor beginners gaat klinken.

Daartegenover staan dan weer de beide uitvoeringen van On the Beach Boys Bus, die echt druipen van de magistrale tederheid en waarin de fluisterstem van de Japanse zangeres de show steelt in zijn kinderlijke zachtheid. Ook op de melancholische opener Rye and Guy en het sprankelende Tipsy Cat, het muzikale equivalent van een warme avond met je vrienden, tonen aan dat de band tussen virtuoziteit en kwaliteit zwaar overgewaardeerd is. Al bij al dus een prima album, al zou het soms gebaat zijn bij een iets grotere nadruk op sfeer en melodie.

avatar van Jazper
4,5
Ik meen dat het bewust is dat de muzikanten niet te zeer geschoold zijn.
Het levert wat mij betreft prachtige wonderlijke muziek op.
Met Bill Wells klinkt het nog wat gestructureerder.
En als je boos bent moet je dit opzetten, dan ontdooi je vanzelf volgens mij.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 21:44 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 21:44 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.