Ayub Ogada - En Mana Kuoyo (1993)

Wonderlijke mooie stem vooral, die niet-storend soms aan... Nick Drake doet denken. Komt ook door de rustgevende muziek. Voordeel verder: nu eens géén bepalend drum-beat-ritme.
De man komt uit Kenia en lijkt maar één cd gemaakt te hebben, deze uit 1993 meen ik. Overleden?

Ik ben lange tijd erg onder de indruk geweest van deze cd, maar langzamerhand ben ik wel een beetje uitgeluisterd op Ayub Ogada. Het harpje waar hij op speelt, de Nyatiti, is beperkt in zijn mogelijkheden en zijn stem, hoewel zeker mooi, mist voor mij toch wat expressie en emotie. Blijft staan dat dit zeker een rustgevende, fijne cd is.
In 2007 maakte hij trouwens nog een cd, Tanguru, die klinkt heel anders maar ik denk niet dat ik 'm ga aanschaffen.

Bij het horen van de opener Obiero deed zijn stem deed mij vooral aan Terry Callier denken qua toon en warmte. Mooi, maar ik ben bang dat ik het met bovenstaande bericht eens ben over de eentonigheid.

Elke keer als ik hem weer eens opzet wordt ik verrast door de schoonheid ervan. Jammer dat hij het verder geen vervolg heeft gegeven.

Dit is gelukkig niet zijn enige release. Hij maakte ook nog dit album:
Ayub Ogada & Trevor Warren - Kodhi (2015)

Ayub Ogada is een Keniaanse muzikant/singer/songwriter van Luo afkomst, geboren in 1956 in Mombasa en overleden op 1 februari 2019. dit album werd in maart 1993 opgenomen in de Real World Studios, Wiltshire, UK en werd door hemzelf geproduceerd tezamen met Richard Evans. uitgezonderd track 9 Kothbiro werden alle songs door hem geschreven en gearrangeerd. uit de liner notes citeer ik "Since its initial release in 1993, En Mana Kuoyo (Just a Little Sand in de Luo taal), has become the stuff of a world music legend. The album's ten songs present a spacious, acoustic side of African music, one subtly imbued with modern sensibility. The production was ahead of its time in its simplicity, and it made a sharp contrast with the ever-more elaborate, technically complex African music productions of its era. The album's inclusion of collaborating artists from various countries qualified it as part of a growing movement of hybrid world music. But for the maestro himself, Ayub Ogada, who had already produced two "crossover" albums in his native land Kenia, the session was more about shedding foreign affectations. It was an embrace of tradition that took him more profoundly into his African past than anything he had done before". ik vind dit een prachtalbum. men heeft het wel eens over een rustpunt op een album, maar dit is 1 groot rustpunt van 40 minuten lang. op track 6 Chiro worden de backing vocals verzorgd door Geoffrey Oryema uit Oeganda. van hem verscheen eveneens op het Real World label het prachtige album "Exile". je waant jezelf in Afrika zittend op een veranda bijkomend van de warmte en daarna genietend van de verfrissing van een fikse regenbui. je ziet/voelt de regendruppels van de bladeren van de bomen vallen en bedenkt dat het leven goed is. als je een album van deze man wil aanschaffen, dan moet je bij deze zijn. wat mij betreft een "must have" voor de liefhebber van rustige, akoestische Afrikaanse muziek. de 2 latere albums Tanguru en Kodhi (met Trevor Warren) zijn een stuk minder. bij dit soort artiesten wil dat wel eens een valkuil zijn.

het nummer Salimie afkomstig van het album Tanguru is overigens wel van ongekende schoonheid en had zeker niet misstaan op dit album. een prachtig, ingetogen nummer te beluisteren op YouTube. voor de meer uitbundige, feestelijke "African swing" muziek gelardeerd met elementen uit o.a. rumba en soukous kun je mijns inziens goed terecht bij o.a. Franco et le TPOK Jazz (de grootmeester van Congolese muziek, de (Super) Rail Band (Mali), Orchestra Baobab (Senegal), Thomas Mapfumo, Oliver Tuku Mtukuzdzi (Zimbabwe) of Remmy Ongala (Tanzania). ook de muziek op het album Boulevard De L'Independance van Toumani Diabate's Symmetric Orchestra staat garant voor een feestje met zomerse klanken.