Larry Young - Into Somethin' (1965)

Wanneer een hammond orgel de hoofdrol krijgt ben ik niet altijd gelijk wild enthousiast, maar ik merk al een tijd dat ik daar steeds minder last van heb, zo ook bij dit fijne album van Larry Young, waarop ook Sam Rivers, Grant Green en Elvin Jones zijn te horen.
Nergens overheersend, redelijk subtiel....... aangename jazz.

Behoorlijk veilige en brave plaat, maar is dat echt zo erg als de tracks zo gespeeld/gebracht wordem dat het ook uiterst prettig en gezellig klinkt?

Neen, zeker niet. Dat gemoedelijke karakter helt de juiste richting uit dankzij de kwaliteit van de muzikanten, Young voorop. Sam Rivers hoor ik liever van zijn eigen werk, dat toch wel wat vrijer is dan de dienstbaarheid die hij hier opvoert. Alle tracks werden gecomponeerd door Young zelf, op het tweede nummer na, wat dan weer een bedenksel van gitarist Grant Green is, ook te horen op dit plaatje (al is zijn bijdrage zo subtiel dat je bij momenten goed je best moet doen).

De laatste track is zonder Rivers, maar die hebben ze als kwartet ook opgenomen en werd een bonustrack op een latere uitgave. En net op die track klinkt het spel van Rivers het knapst. Jammer dat dit dan de bonustrack is, maar wellicht ook exemplarisch.

3,5 sterren

Ik heb niet veel souljazz, maar weet wel dat ik van het subgenre houd. Vaak saxofoon en/of orgel. Zo ook hier. Ik ben ook gek op orgel. In blues of in jazz.

Ik had deze nooit zo uit mezelf gekocht, ware het niet dat deze in de classic blue note reissue-serie zit. Ik ben ruim enthousiast. Enthousiast ook naar meer uit het wat 'makkeljjkere' souljazz-oeuvre.

Het erg fraaie Plaza de Toros is wel een mooi cadeautje geweest van schrijver Grant Green voor dit album. Hij speelt zelf de sterren van de hemel op dat nummer. Zijn gitaar komt natuurlijk ook terug op de andere nummers, die er ook mogen zijn, zoals bijvoorbeeld het mooie Paris Eyes. Net als de saxofoon van Sam Rivers, die sterk speelt. Bandleider Larry Young speelt alles fraai aan elkaar op het orgel en op drums horen we Elvin Jones. Een erg fijne plaat dit Into Somethin'!