Herman van Veen - Iets van een Clown (1981)

Persoonlijk vind ik dit een van Van Veens beste albums. Het openingsnummer maakt kans om in de Van Veen top 10 te komen. Zo'n prachtig nummer, doordrenkt met melancholie. Met 'Kraanvogels' wordt diezelfde sfeer bewaard. Het bekendste nummer is nummer 6, een mooie overpeinzing hoe de wereld er zou uitzien als Hitler toch de oorlog had gewonnen. 'Hart' is ook een heel gevoelig nummer, maar het slotnummer is de zanger op zijn allerbest. Dit album en melancholie gaan hand in hand, en op zo'n druilerige dag als deze ideaal geschikt om te beluisteren.

Het clowneske aspect dat in de titel tot uiting komt, blijkt in de muziek op deze plaat van ondergeschikt belang te zijn. En da's maar goed ook wat mij betreft.

Deze plaat heb ik -lang geleden, dat wel- vaak gehoord, dankzij mijn oudere zus.

Keerzij hoort bij de mooiste nederlandstalige nummers ooit gemaakt.

Ik ben eerlijk gezegd niet zo heel gek op het werk van Herman van Veen. Het is me vaak te kleinkunsterig, te nadrukkelijk indringend, het lukt me maar niet om zijn grapjes te lachen en bij zijn ernst ben ik een beetje wantrouwend.

Op dit album hoeft er ook weinig gelachen te worden. Het is klein gehouden en de teksten vind ik hier erg sterk. Laat het dan kleinkunst zijn, dan toch wel met een grote K.

Al jaren volg ik de albums van deze Harlekijn in eigen persoon niet meer en ik geloof niet dat ik bijzonder veel gemist heb. Maar deze, ja déze koester ik. Eén meesterwerkje is voldoende, herr von Veen!

De originele horrorclown.