Tangerine Dream - Great Wall of China (2000)

Hoe spelen ze het toch bijna iedere keer klaar om weer een dijk van een album uit te brengen? Je hebt artiesten die na jaren noeste arbeid zich echt in hun nadagen bevinden. Een periode dat er wel nieuw werk uitkomt, maar dit stelt weinig voor.

Van een dergelijke periode is bij Tangerine Dream zeer zeker geen sprake. Zo hebben ze met The Great Wall of China weer een prachtige soundtrack in elkaar gezet. Het is heerlijke wijdse muziek die met verve wordt gespeeld. Buiten de wijdse klanken om is ook het ritmegebruik van pure klasse. Bij het luisteren van dit album val ik nog steeds van de ene verbazing in de andere. Wat een werelds album is dit toch. Vanaf noot één tot de laatstenoot adembenemd.

Omdat dit album nog moet rijpen bij mij heb ik voorlopig 4,5 sterren gegeven, maar de kans is groot dat het er 5 gaan worden.

Pracht schijf met zeer sterke nummers, alleen al Silence the Barking Monk doet het water me uit de mond lopen schiterend hummer. Zhu Zhanji is een sterk Sequence stuk. Tiger Forest een sterke afsluiter. Ach ja de rest is ook zeer sterk. Goede soundtrack van TD die bij een Russische documantaire hoort speciaal voor de Chinese TV door Amerikanen gemaakt. Althans dat is wat er van bekent is, zou hem dolgraag willen zien te samen met deze wel zeer sterke muziek.

En dan hebben we het nog niet gehad over de productie van dit album. De muziek spat als een waterval uit de luidsprekers wat adembenemend te noemen is. Met recht een klasse album.

Tja dat DQC systeem van TD dat werkt nu al jaren, bij dit album en vele anderen.

Inderdaad, door het DQC lijkt het er bijna op of je de muzieknoten beet kan pakken. Wat natuurlijk een pure vorm van magie is wat met geen pc of pen te beschrijven is. Het lijkt hierdoor of Tangerine Dream bij mij in de woonkamer staat. Wat dan wel te beschrijven valt maar niet realistisch is. Een droom dus in top vorm.

Er is nu een versie verschenen via Eastgate met daarop ook de 11 nummers enkel dan een compleet andere volgorde. Weet iemand wat daar de reden voor is?

Je bedoeld de uitgave bij Membran?

http://www.voices-in-the-net.de/great_wall_of_china.htm

Dat is de Japanse uitgave.

Het is zo te zien geen Japanse uitgave, hier heb je een link met de versie welke ik hier heb. Ook zie je daar de andere tracklist.

http://www.fye.com/The-Great-Wall-of-China-Front-Page_stcVVproductId104168011VVcatId455366VVviewprod.htm

Dat is de Amerikaanse heruitgave. Daar is de tracklist volkomen door elkaar gegooid.

Het toeval wil dat in hetzelfde jaar dat dit album uitkwam, ik de Chinese Muur met eigen ogen gezien en (een relatief héél klein stukje) bewandeld heb tijdens een 15-daagse rondreis door dit prachtige land wat ik overigens voor iedereen die er nog niet geweest is, van harte kan aanbevelen.
In 2007 terecht uitgeroepen tot één van de nieuwe zeven wereldwonderen, is dit indrukwekkende bouwwerk natuurlijk iets magnifieks. En als je er dan zelf op gelopen hebt, maakt dit het gehele gegeven uiteraard extra speciaal.

Deze soundtrack van TD komt uit een periode, dat er veel van dit soort albums verschenen voor allerlei documentaires. Denk bijvoorbeeld ook aan albums als What a Blast en Transsiberia.

Het album knalt meteen goed de speakers uit met "Meng Tian": een energierijk, opzwepend, lekker pakkend nummer die fijn wegluistert. Het klinkt modern en hip en niet meteen iets wat ik verwacht op een album als dit, aangezien ik eerder authentieker en traditioneler werk verwacht wat meer refereert aan het concept en titel van het album. Maar het is niet verkeerd. Ook het smaakvolle en mooie slot van het nummer dient een vermelding, trouwens...

Tijdens "Summer in Shauxi" bevind ik me in veel vreedzamer TD-vaarwater. Het nummer klinkt herkenbaar en ingetogen en lijkt veel op de meer rustige stukken die TD in die periode maakte. Een korte, mooie compositie: niet meer, niet minder...

"The South Gate Knights" doet me qua stijl erg denken aan een moderne variant van de muziek van TD uit lang vervlogen tijden. Die typische sequence, de dwalende, ietwat geïmproviseerd klinkende synth-drapering: alsof Froese, Franke en Baumann na al die jaren weer samen waren gekomen om speciaal voor dit album een compositie op te nemen, zoals ze dat in de jaren '70 ook deden. Het enige wat ik dan nog écht mis, is de gitaar van Edgar Froese. Dan zou het feest pas écht compleet zijn.
Hoe dan ook zorgt dit nummer wel voor de broodnodige afwisseling binnen de plaat.

"Silence the Barking Monk" is een fijne, opvallende en doordachte compositie die van begin tot eind boeit dankzij de fijne afwisseling die het nummer kent. De mooie klanken, de sterke ritme-ondersteuning: dit nummer klopt gewoon!

"Zhu Zhanji" vind ik niet zo heel bijzonder. Het nummer valt gewoon wat minder op. Na een wat matig intro wordt het gelukkig wel beter, maar persoonlijk weet het me gewoon minder te raken.

“Stranded Without Shade” doet zichzelf wat tekort vanwege de redelijk irritante ritme-ondersteuning die er daarom ook voor zorgt dat het nummer duidelijk één van de mindere van dit album is.

"No More Candles Burning" is duidelijk beter, maar valt voor de rest ook niet erg op. Het thema is op zich prima, maar is er duidelijk eentje uit de categorie 13-in-een-dozijn. Op een geven moment gaat het zelfs wat zeurderig klinken, waardoor ook dit nummer niet tot mijn favorieten van dit album behoort.

Met een zucht van verlichting mag ik dan vervolgens concluderen dat "Lights of Beijing" weer stukken beter is. Een met zorg in elkaar gezette ballad met mooie melodieën, accenten en effecte piano-ondersteuning.

"Snow on Dragon's Peak" ademt vervolgens op een ingetogen manier een vredige sfeer uit en is een aardig, weliswaar niet al te opzienbarend, maar wel mooi stukje muziek.

Het wat typische, maar wel origineel klinkende "Cradle of Prodigies" is vanwege het leuke sequence-werk, de aparte samples en de onderlinge afwisseling die het nummer biedt, een aardig geheel.

Het afsluitende "Tiger Forest" sluit het album lekker levendig en ritmisch af, doorspekt met opvallend subtiel en onderhuids kabbelend, licht sequence-werk.

Conclusie luidt dat Great Wall of China een degelijke soundtrack is die ik ergens in de gulden middenklasse plaats. Heel meesterlijk kan ik het allemaal niet noemen en niet alle nummers vallen op, maar al met al is het lekkere muziek. De productie is geweldig, maar had het muzikaal stiekem niet beter gekund? Of ben ik wellicht te kritisch en verwacht ik misschien teveel?
Laat ik gewoon bekennen dat ik nuchter en objectief wil blijven en de muziek een warm hart toedraag. Geniaal of uitzonderlijk is deze soundtrack van TD geenszins, maar een dikke 3,5 verdient dit album zondermeer...

Aardige soundtrack. 3 sterren