Animals as Leaders - The Madness of Many (2016)
mijn stem
15 stemmen
Verenigde Staten
Metal
Label: Sumerian
-
Arithmophobia (6:01)
-
Ectogenesis (4:55)
-
Cognitive Contortions (4:29)
-
Inner Assassins (5:29)
-
Private Visions of the World (4:56)
-
Backpfeifengesicht (4:26)
-
Transcentience (5:31)
-
The Glass Bridge (5:03)
-
The Brain Dance (7:00)
-
Apeirophobia (4:58)
0
geplaatst: 20 oktober 2016, 18:30 uur
The Brain Dance is in ieder geval één van de betere nummers die ik in maanden gehoord heb...
Genre metal is het in ieder geval niet.. Rock/Jazz vind ik beter passen..
Genre metal is het in ieder geval niet.. Rock/Jazz vind ik beter passen..
1
geplaatst: 13 november 2016, 18:20 uur
Animals As Leaders is toch wel een van de grootste succesverhalen in de progressieve metal van de laatste paar jaren. Inmiddels zijn er behoorlijk wat nieuwe instrumentale progmetalbands die duidelijk de inspiratie bij AAL halen en daarom gaan Abasi, Garstka en Reyes nu een stap verder. The Madness of Many voelt als een hybride van Weightless en The Joy of Motion, maar dan met nog meer jazz/fusion, electronic en complexiteit.
Het musiceer op deze plaat is echt van een belachelijk hoog niveau, ze behoren simpelweg qua instrumentenbeheersing tot de beste op deze planeet. Toch trapt Animals as Leaders hier voor de eerste keer meerdere malen in de valkuil om techniek boven herkenbaarheid te zetten. Te veel gefröbel en te weinig songs en grooves. Deze momenten zijn gelukkig in de minderheid. Voor de Animals As Leaders-liefhebber is deze plaat bekend terrein, op de slotfase na dat voor mij het hoogtepunt van de plaat is.
The Brain Dance is een adembenemend epos waarin techniek en gevoel elkaar opheffen in een prachtige vloeiende compositie, misschien wel het beste wat de band tot nu toe heeft uitgebracht. Bij Apeirophobia wordt er na eerdere flirts met flamenco nu echt diep in deze muziekstijl gedoken. Hier blijkt dat Animals As Leaders zijn metalinvloeden maar eens achterwege moet laten en compleet richting jazz/fusion en flamenco moet gaan. Ik twijfel tussen 3,5* en 4*, dat gaan meerdere luisterbeurten uitwijzen.
Het musiceer op deze plaat is echt van een belachelijk hoog niveau, ze behoren simpelweg qua instrumentenbeheersing tot de beste op deze planeet. Toch trapt Animals as Leaders hier voor de eerste keer meerdere malen in de valkuil om techniek boven herkenbaarheid te zetten. Te veel gefröbel en te weinig songs en grooves. Deze momenten zijn gelukkig in de minderheid. Voor de Animals As Leaders-liefhebber is deze plaat bekend terrein, op de slotfase na dat voor mij het hoogtepunt van de plaat is.
The Brain Dance is een adembenemend epos waarin techniek en gevoel elkaar opheffen in een prachtige vloeiende compositie, misschien wel het beste wat de band tot nu toe heeft uitgebracht. Bij Apeirophobia wordt er na eerdere flirts met flamenco nu echt diep in deze muziekstijl gedoken. Hier blijkt dat Animals As Leaders zijn metalinvloeden maar eens achterwege moet laten en compleet richting jazz/fusion en flamenco moet gaan. Ik twijfel tussen 3,5* en 4*, dat gaan meerdere luisterbeurten uitwijzen.
0
geplaatst: 14 november 2016, 12:46 uur
Matt Garska is wel een van mijn favoriete drummers van dit moment, want een onnavolgbaar talent.. Ga dit nieuwe album maar een goed beluisteren.. Oordeel komt denk ik pas na 30 keer draaien, deze muziek is zo complex dat dat na 3 keer luisteren niet gaat lukken 
0
geplaatst: 6 juni 2017, 04:07 uur
Beestig en onnavolgbaar.
Zo mogelijk onnavolgbaarder dan voorheen ploegen Abasi en de zijnen zich een weg naar nieuwe onontgonnen fusion-mogelijkheden.
Die drummer is een beest, man!
Zo mogelijk onnavolgbaarder dan voorheen ploegen Abasi en de zijnen zich een weg naar nieuwe onontgonnen fusion-mogelijkheden.
Die drummer is een beest, man!
* denotes required fields.
* denotes required fields.