Art Farmer - Yesterday's Thoughts (1976)
mijn stem
geen stemmen
Verenigde Staten
Jazz
Label: Test Of Time
-
What Are You Doing the Rest of Your Life? (9:52)
-
How Insensitive (6:35)
-
Namely You (5:58)
-
Alone Together (9:31)
-
Yesterday's Thoughts (8:02)
-
Firm Roots (4:57)
Links
Last.fm
0
Dardan
geplaatst: 19 oktober 2020, 11:56 uur
De rode draad doorheen dit album is een vorm van schuchtere melancholie.
Die hoesafbeelding door Ryoko Ishioka is bijzonder mooi en sfeervol in haar eenvoud - u kent misschien wel die grap waarin een literatuurdocent de kleur van een onbenullig voorwerp uit een bepaalde passage onnodig toelicht en er allerlei pseudo-analyses aan verbindt, waarop de auteur toevallig binnenkomt en doodeenvoudig stelt dat hij die kleur simpelweg passend vond zonder enig ander verder motief. - Heel dit album klinkt alsof Farmer's dag begon met een omvergevallen tas koffie, welke alleen maar het begin was van een reeks van andere kleine ongemakken. Ergens doorheen die mindere dag is er echter nog de gedachte aan die ene die hem op de been houdt. Soms heb je van die dagen waarop het nu eenmaal niet lukt om het tij te keren, dan denk je terug aan die tas en stel je dat het gewoon zo moest zijn. Zolang zij er is, kan het enkel goed zijn toch? De rest van mijn uitleg bespaar ik u, maar met die albumtitel erbij lijkt het gewoon te kloppen
Enkele maanden hiervoor werd To Duke With Love opgenomen, dit album is van dezelfde klasse. Ook hier nemen Farmer en zijn kwartet mooi de tijd om elke standard te exploreren; aangevuld door het betoverende spel van Cedar Walton - wat een solo op het titelnummer! - Sam Jones wiens diepe basspel die troosteloze flugelhorn begeleidt in de gedeelde smart, Billy Higgins die zich bewust op de achtergrond houdt maar af en toe geweldig uit de hoek komt zoals op 'Firm Roots'. Ieder draagt zijn steentje bij en maakt van elk nummer iets bijzonder.
'What Are You Doing the Rest of Your Life?' - dat lyrische spel van Farmer tilt die prachtige titel naar een ongekende hoogte. En zo gaat dat bij elk nummer - aan de ene kant heb je standards spelen, aan de andere kant heb je standards eigen maken - hier is enkel sprake van het laatste. 'Yesterday's Thoughts', daar wordt nog eventjes stilgestaan bij de gedachten aan gisteren, nog eventjes en dan moet je verder - daar is 'Firm Roots' al als een ietwat opgewektere afsluiter
Hier wordt elk nummer met zoveel overtuigingskracht gebracht waardoor het moeilijk is om er niet van te genieten.
Die hoesafbeelding door Ryoko Ishioka is bijzonder mooi en sfeervol in haar eenvoud - u kent misschien wel die grap waarin een literatuurdocent de kleur van een onbenullig voorwerp uit een bepaalde passage onnodig toelicht en er allerlei pseudo-analyses aan verbindt, waarop de auteur toevallig binnenkomt en doodeenvoudig stelt dat hij die kleur simpelweg passend vond zonder enig ander verder motief. - Heel dit album klinkt alsof Farmer's dag begon met een omvergevallen tas koffie, welke alleen maar het begin was van een reeks van andere kleine ongemakken. Ergens doorheen die mindere dag is er echter nog de gedachte aan die ene die hem op de been houdt. Soms heb je van die dagen waarop het nu eenmaal niet lukt om het tij te keren, dan denk je terug aan die tas en stel je dat het gewoon zo moest zijn. Zolang zij er is, kan het enkel goed zijn toch? De rest van mijn uitleg bespaar ik u, maar met die albumtitel erbij lijkt het gewoon te kloppen
Enkele maanden hiervoor werd To Duke With Love opgenomen, dit album is van dezelfde klasse. Ook hier nemen Farmer en zijn kwartet mooi de tijd om elke standard te exploreren; aangevuld door het betoverende spel van Cedar Walton - wat een solo op het titelnummer! - Sam Jones wiens diepe basspel die troosteloze flugelhorn begeleidt in de gedeelde smart, Billy Higgins die zich bewust op de achtergrond houdt maar af en toe geweldig uit de hoek komt zoals op 'Firm Roots'. Ieder draagt zijn steentje bij en maakt van elk nummer iets bijzonder.
'What Are You Doing the Rest of Your Life?' - dat lyrische spel van Farmer tilt die prachtige titel naar een ongekende hoogte. En zo gaat dat bij elk nummer - aan de ene kant heb je standards spelen, aan de andere kant heb je standards eigen maken - hier is enkel sprake van het laatste. 'Yesterday's Thoughts', daar wordt nog eventjes stilgestaan bij de gedachten aan gisteren, nog eventjes en dan moet je verder - daar is 'Firm Roots' al als een ietwat opgewektere afsluiter
Hier wordt elk nummer met zoveel overtuigingskracht gebracht waardoor het moeilijk is om er niet van te genieten.
* denotes required fields.
* denotes required fields.