Zo'n beetje het eerste levensteken van dit duo. Frustration kwam terecht op het debuut-album Non Stop Erotic Cabaret en de overige nummers kunnen rustig oer-electro genoemd worden.
Elk van de nummers zo zou op één van de Lektroluv verzamelaars (om maar eens een serie te noemen) terecht kunnen komen.
Minder pop en daardoor ook minder toegankelijk.
Inderdaad rauwer dan het latere (bekendere) werk. Maar rauwer maakt het zeker niet minder, prima liedjes die passen bij de 1980 tijdsgeest van de synthpioneers die ook nog postpunkbloed door de aderen heeft stromen.