Stips - U.P. (1981)

Erg leuk solo album van Robert Jan Stips (Supersister) vlak voordat hij permanent lid werd van The Nits. Het is een verzameling van vooral innovatieve synthpopliedjes met plezierige vocalen van Stips zelf. Dit ligt duidelijk dichter bij zijn latere Nits-bijdragen dan bij de prog van Supersister. The Nits speelden de nummers Wake Up en How The West Got Lost zelfs nog tot ongeveer 1985 nagenoeg altijd bij concerten.

Het album is in 2000 opnieuw uitgebracht in een dubbel-CD versie samen met het ook al uitstekende Zig Zag van Stips' Transister project van een paar jaar eerder.

Joe-pie!

Gisteren eindelijk de betekenis achter de initialen kunnen vatten.
Toen ik het tekstblad zat te lezen stonden carrière, geld en succes centraal.

U.P. stands for Yu-ppie.

Vandaag eindelijk op vinyl gevonden. Ik kende het natuurlijk al, maar thuis op de platenspeler is het altijd leuker.

Erg leuke wellicht ietwat gedateerde plaat, maar dat geeft weer wat charme.

Ik heb altijd wel een zwak gehad voor de toetsenist Robert Jan Stips. En niet alleen Supersister dat ik echt geweldig vind, maar ook zijn solo platen. Ook dit is een leuke afwisselende en creatieve plaat.