Herman van Veen - Signalen (1984)

Dit album moet ik nog op de kop zien te tikken. Het meest succesvolle, reguliere album van Herman, als je kijkt naar de posities bij de Album Top zoveel.

Ik ben niet zo'n albumfan van Herman Van Veen.

Maar Signalen (vergelijk thematisch met They Dance Alone van Sting),
het werkelijk briljante Zingende Doden, de radiohit Hilversum III
en het instrumentaaltje De Wolkentrapper zijn prima nummers.

prrrrrachtig, heb m op plaat! huurkontrakt is het beste nummer wat mij betreft

Signalen vind ik ook een heel sterk album met bijna allemaal hele bekende nummers.

Signalen, Hilversum III, Zingende doden, Wie die kon ik al.
Inmiddels ken ik de rest ook uit mijn hoofd waarbij ik Parijse Tango en
Een lichte vrouw heel erg goed vind.
Ook de Wolkentrapper vind ik erg bijzonder.

Zeker 5 sterren waard!!!

Heb 'm op lp, dit soort platen bevestigen dat Nederlandstalig echt super mooi kan zijn!!

Helemaal mee eens. Mijn favoriete Nederlandse kleinkunstenaar. Qua productie en geluidskwaliteit on-Nederlands goed. Albums (cd en lp) van Herman zijn earcandy. Heb de afgelopen jaren mijn lp collectie van Herman voor een habbekrats bijna (missen er nog 'n paar) compleet gekregen. Lijkt me wel frustrerend als je tijdens bv Koningsdag als artiest in de 2e hands vinylbakken aan het struinen bent en je treft daar je discografie aan voor spotprijzen

Lang niet zo goed als zijn eerdere werk uit de jaren zeventig. Dit album moet het vooral hebben van de sterke teksten van Willem Wilmink et cetera. De beste nummers zijn Signalen (geschreven de voorstelling Een Gebaar, Aksie de Bevrijdende Lach voor Amnesty International, georganiseerd door Van Kooten, De Bie en De Jonge), Zingende doden en Hilversum III.

Ik ontdekte Herman pas rond 1980, en heb me toen tegoed gedaan aan al het prachtigs, raars, origineels dat hij in de vroege jaren zeventig uitbracht, culminerend in een vrij zwarte periode van 'Overblijven' (1977) tot 'Iets van een clown' (1980).

Ik had het idee dat HvV met 'Zolang de voorraad strekt' een nieuwe start maakte. Wilmink en Carmiggelt als wat laconieke schrijvers, een paar andere bandleden, een andere, modernere productie, Daarna volgde een trilogie die met 'Signalen' inzette, en de nieuw ingeslagen weg glorieus maakte - maar totaal anders dan de jaren zeventig. Wie 'Signalen' goed weet te pruimen, zal zeker ook blij zijn met 'De wisselaars' en 'Anne'. Ook qua elpeehoes passen ze mooi bij elkaar, en dat is vast geen toeval.