Tony Joe White - Uncovered (2006)

Ik weet niet wat het is met deze man. De albums die ik ken zijn voor mijn gevoel allemaal inwisselbaar. Gewoon lekkere bluesy popmuziek, maar nooit ergens een hoogte- of dieptepunt. Zelfs met de gastartiesten erbij heb ik nooit het yes!!!! gevoel. Het blijft maar tusssen de lijntjes.....2,5*

Is dit een soort "laten we een oude gabber helpen" plaat? Gezien de assistentie van niet de minste genre-genoten?

'Rainy Night In Georgia' is één van de beste nummers ooit geschreven. Het maakt niet uit in welke versie, ik krijg er nooit genoeg van.

reeellllaaaaxt !!
4****

ik ken de hele Tony Joe White niet , ik heb wel het nummer Not one bad thought op mijn harde schijf staan , en dit is gewoon een lekker nummer , komt dan ook omdat Mark Knopfler hem op z`n Les Paul `59 begeleidt .
lekker gitaar nummertje.

Tony Joe White is anders best de moeite om te leren kennen.

Hij had een geweldige hit met Polk Sallad Annie en schreef verder

enkele grote hits voor Tina Turner : Steamy Windows onder andere.

Undercover agent for the blues was die andere (kleinere ) hit voor tante Tina. Zijn album Closer to the Truth uit 1991 is zéér aan te bevelen.

Nu kwoteer ik iets over hem uit www.theagenda.nl :

Tony Joe White. De naam zegt misschien niet iedereen wat maar zijn oeuvre is op z'n minst indrukwekkend te noemen. Zo schreef hij nummers voor Elvis Presley, Dusty Springfield, Hank Williams Jr. en Tina Turner.
Maar Tony Joe heeft ook als solo artiest zijn sporen ruimschoots verdiend.
Als weinig anderen belichaamt Tony Joe White het "Deep South" gevoel. Zijn wereld is die van de moerassen van Louisiana. Sinds zijn eerste hit Polk Salad Annie in 1969 creeert hij zijn eigen "soul-flavored, blues-drenched, truth-injected songs".

Ja, Rudiger, Tony Joe White is echt wel de moeite om te leren kennen en te ontdekken! Doe er je voordeel mee!

Ik vind over het algemeen de albums van Tony Joe White erg lekker voortkabbelen. Maar dit album is wel heel erg veilig. Ik kan er ook niet echt van genieten, het is vaak zelfs saai. Weinig creativiteit in dit album vooralsnog. Ik ga hem nog en paar luisterbeurten geven, maar voorlopig kom ik ook niet verder dan 2,5*. En dat geldt niet voor andere albums die ik van hem ken.

Ja, sinds de jaren 90 zeker. In de 70's klonk het soms heel anders, bijvoorbeeld op "Eyes", lekker energiek album.

Nu ik alle Tony Joe White albums achter elkaar afspeel kom ik ook deze tegen. In geen jaren beluisterd. Het is maar goed dat de teksten in het begeleidende boekje zijn afgedrukt, want uit het zuidelijke accent en de donkerbruine stem valt weinig op te maken. Het gitaarspel is voortreffelijk, vijf topartiesten verlenen hun medewerking. Het resultaat is een dikke voldoende. Clapton, Knopfler en Cale ken ik, McDonald ben ik geen fan van; alleen Waylon Jennings ken ik amper. Toch maar eens iets van deze artiest kopen. Rainy day in Georgia was jaren geleden een hitje voor Randy Crawford, een prachtig lied met mooie tekst.

Fijn album, wat klinkt Tony's gitaar toch altijd lekker. Toch mis ik het vuur van zijn albums uit de jaren zeventig. Op driekwart van het album slaat de verveling toch wat toe en begint het wat gezapig te worden. Een euvel waar vooral zijn albums uit de jaren tachtig en negentig onder lijden. Niettemin staan er voldoende goede nummers op met Not One bad Thought en het meer dan zeven minuten durende Louvelda als hoogtepunten.

"Uncovered" is wellicht het meest radiovriendelijke album dat Tony Joe White ooit maakte. een album met merendeels eigen nummers plus een aantal co-written nummers met zijn gasten, waarvan "Louvelda" (met J.J. Cale) en "Shakin' the Blues" (met Waylon Jennings) het meest aanspreken, zoals ook de heerlijke opener, zijn eigen "Run for Cover" dat doet.

van de nieuwe opname van zijn klassieker "Rainy Night in Georgia" prefereer ik de originele versie van zijn 2e album "Continued". verder weinig tot geen slechte liedjes op dit album, maar ze willen lang niet allemaal "raken" wat vermoedelijk ondanks al het muzikale vakmanschap te wijten is aan de nogal gepolijste, "veilige" productie.

behalve TJW (lead vocals, guitar, harmonica, whomper stomper, swamp box) en de "gasten" speelden mee Jeff Hale (drums, percussion), Bobby Turner (bass, pedal steel), Carson Whitsett (B3 organ, wurlitzer, piano), Wayne Jackson (trumpet, trombone), Tom McGinley (baritone sax) plus een koortje van The Settles Connection.

vermijd liever het woord gezapig maar mis hier op "Uncovered" net als MarkS73 ook de bezieling en het vuur van zijn 70's albums.

Album werd geproduceerd door Tony Joe White & Jody White

citaat uit de liner notes van Tony Joe White (Early Summer 2006)

"I want to thank all the musicians in this music who played with their hearts and stayed up late with me in the old studio, and made sure we had it before anyone went home.

The five men, Mark, J.J., Eric, Waylon, Michael, in these songs; I have looked up to and loved their music for so long and never dreamed we could all be on the same album at one time.

Special thanks to Jody, my son, producer and manager. He had this idea a few years back and I said "J.D. if you can pull this off it will be the all-time thing". I never thought all of them would cut these songs with me but they put their souls into it and would sometimes play and sing extra tracks so we could have a choice. The thing is, any one of their takes would have done it!"

Herlees mijn berichtje uit 2020, inmiddels bijna 6 jaren verder. Zo kocht ik een paar cd's van Waylon Jennings, die ik hoog waardeer.