James Taylor - Greatest Hits Volume 2 (2000)
mijn stem
10 stemmen
Verenigde Staten
Pop
Label: Columbia
-
Secret O' Life (3:35)
-
Handy Man (3:18)
-
Your Smiling Face (2:46)
-
Up on the Roof (4:22)
-
Her Town Too (4:34)
met J.D. Souther
-
That's Why I'm Here (3:39)
-
Only a Dream in Rio (5:02)
-
Everyday (3:17)
-
Song for You Far Away (2:58)
-
Never Die Young (4:25)
-
(I've Got to) Stop Thinkin' 'Bout That (4:02)
-
Copperline (4:22)
-
Shed a Little Light (4:20)
-
Another Day (2:23)
-
Little More Time with You (3:52)
-
Enough to Be on Your Way (5:27)
0
geplaatst: 14 juli 2023, 19:31 uur
Wonderlijk dat James Taylor op Musicmeter niet de waardering krijgt die hij verdient.
Al meer dan 50 jaar in het vak en nog “still going strong”.
Deze verzamelaar vandaag gescoord. Tijdloze pareltjes staan erop. Muzikaliteit en het vakmanschap spat er vanaf. Kortom nog maar een keer op repelt.
Al meer dan 50 jaar in het vak en nog “still going strong”.
Deze verzamelaar vandaag gescoord. Tijdloze pareltjes staan erop. Muzikaliteit en het vakmanschap spat er vanaf. Kortom nog maar een keer op repelt.
2
geplaatst: 15 juli 2023, 09:51 uur
In het echte leven zou ik James Taylor niet onderschat willen noemen. Maar op MusicMeter en in andere kringen van zogeheten kenners komt hij er vaak maar bekaaid af. Niet terecht natuurlijk, want hij jeeft sowieso een aantal evergreens op zijn naam: nummers als You've got a friend (zelfs niet stuk te krijgen in de toch tamelijk vreselijke Rene Froger-versie) en Fire and rain zullen over 50 jaar nog gedraaid en gezongen worden.
Die nummers - en vele andere hits uit de jaren zeventig - staan hier dan weer niet op, want dit is een vervolg op die eerste Greatest Hits-plaat, die door Warner Bros. werd uitgegeven. Vanaf 1977 stond Taylor onder contract bij CBS/Columbia, waarvoor hij eveneens een aantal prachtplaten afleverde, met name Flag en Dad loves his work.
Die periode komt hier aan bod. Columbia heeft er wijselijk niet voor gekozen om live-versies van zijn bekendste nummers hier op te zetten. Live-nummers op compilaties doorbreken de sfeer en eenduidigheid van zo'n verzameling, hoewel ik snap dat het de verkoopcijfers positief kan beïnvloeden.
Aldus is dit een mooie en naar mijn idee evenwichtig geselecteerde staalkaart van het werk dat James Taylor in de jaren tachtig en negentig uitbracht. Staat ook qua vormgeving van de hoes mooi naast het eerste deel. Nou heb ik zelf een tiental reguliere albums van James Taylor, maar desondanks heb ik deze erbij gekocht, omdat er ook een paar pareltjes op staan van albums die ik zelf niet bezit.
Hoogtepunten blijven de bescheiden hits die hij in deze periode scoorde, zoals het jazzy swingende Your smiling face en Her town too, het duet met J.D. Souther. Ongelofelijk hoe perfect beide stemmen samensmelten op dit op zichzelf al prachtige nummer. Ook mooi is de ritmiek op de wat snellere en pittige nummers, al zijn die bij Taylor doorgaans in de minderheid. En de productie is sowieso om door een ringetje te halen. Wat dat betreft blijft James Taylor een vakman die op zijn minst vrijwel altijd acceptabele platen aflevert - en vaak méér dan dat.
Die nummers - en vele andere hits uit de jaren zeventig - staan hier dan weer niet op, want dit is een vervolg op die eerste Greatest Hits-plaat, die door Warner Bros. werd uitgegeven. Vanaf 1977 stond Taylor onder contract bij CBS/Columbia, waarvoor hij eveneens een aantal prachtplaten afleverde, met name Flag en Dad loves his work.
Die periode komt hier aan bod. Columbia heeft er wijselijk niet voor gekozen om live-versies van zijn bekendste nummers hier op te zetten. Live-nummers op compilaties doorbreken de sfeer en eenduidigheid van zo'n verzameling, hoewel ik snap dat het de verkoopcijfers positief kan beïnvloeden.
Aldus is dit een mooie en naar mijn idee evenwichtig geselecteerde staalkaart van het werk dat James Taylor in de jaren tachtig en negentig uitbracht. Staat ook qua vormgeving van de hoes mooi naast het eerste deel. Nou heb ik zelf een tiental reguliere albums van James Taylor, maar desondanks heb ik deze erbij gekocht, omdat er ook een paar pareltjes op staan van albums die ik zelf niet bezit.
Hoogtepunten blijven de bescheiden hits die hij in deze periode scoorde, zoals het jazzy swingende Your smiling face en Her town too, het duet met J.D. Souther. Ongelofelijk hoe perfect beide stemmen samensmelten op dit op zichzelf al prachtige nummer. Ook mooi is de ritmiek op de wat snellere en pittige nummers, al zijn die bij Taylor doorgaans in de minderheid. En de productie is sowieso om door een ringetje te halen. Wat dat betreft blijft James Taylor een vakman die op zijn minst vrijwel altijd acceptabele platen aflevert - en vaak méér dan dat.
* denotes required fields.
* denotes required fields.