Kissing the Pink - Naked (1983)

Dit is een vergeten pareltje uit de glorieuze jaren 80, met het geweldige "Big man Restless" wat tevens een becheiden hitje was in het alternatieve circuit. Heel moeilijk om een genre te plakken op de muziek van deze plaat, heel diverse stijlen maar op de een of andere manier vloeken de uiteenlopende stijlen niet en is de plaat in zijn geheel sterk en coherent. Hierna is het gezelschap jammer genoeg de meer commerciële toer opgegaan met "Certain things are likely" en hadden ze hun groepsnaam veranderd in KTP, dit omdat ze voet in de VS wilden krijgen, maar de Amerikanen aanstoot namen aan Kissing The pink, wegens te seksueel getint !! Rare jongens toch, die Amerikanen
Uitschieters: Big man Restless, Frightened In France, Maybe This Day en In awe Of industry.

Ik denk niet vergeten, maar altijd zwaar onderbelicht gebleven. Dus de hoogste tijd om wat waardering te krijgen. Kissing the Pink is een uniek creatief gezelschap. Ze maken absoluut geen doorsnee synthpop, want ze hebben een flinke arty inslag. Dit is een leuk afwisselend album en ondanks dat inderdaad toch een sterk geheel.

Nog zo een bijzondere LP uit de vroege jaren '80. Mix van stijlen en de enige constante is de saxofoon die je doorheen elk nummer kan horen. Meer Avant-Garde dan (synth)pop. Enkel Love Lasts Forever en Maybe This Day neigen wat meer naar de hitparade pop uit die tijd. All For You zou niet misstaan in een David Lynch film, In Awe of Industry is een uiterst fraai tijdsdocumentje en een aantal andere nummers zijn onweerstaanbaar groovy.

Leuk! Ik hoor net Mr. Blunt op Pinguin on the Rocks en het klonk als een nummer van nu. Verrast dus door de leeftijd ervan en ook andere nummers van het album zouden niet misstaan in het huidige alternatieve pop-/rock-circuit zoals Desert Song.

Alleen All for You irriteerde mij. Rest is leuk.

Memorabel 'nostalgisch' album met af en toe wat vrolijkere muziek voor die tijd maar wel met een serieuze ondertoon (maatschappijkritische lyrics bijvoorbeeld). Sublieme synthpop die soms ook raakvlakken heeft met Fad Gadget (Broken Body) maar dit is zoals al gezegd veelzijdiger; new wave, avant garde, mellow en zelfs een beetje jazzy dankzij die heerlijke saxofoon. Een waar meesterwerkje wat mij betreft. In de scene is dit onder 'ouwe wavers' een klassieker. Dit album en hun tweede (What Noise) vind ik hun beste, zo niet een van de beste albums van de jaren 80. In elk geval heeft ook dit album voor latere synthpop-bands maar zeker ook voor new wave-bands en de latere Dance-Techno de toon gezet. De remaster uit 2015 klinkt trouwens geweldig. Werd in de jaren 80 veelvuldig gedraaid op de dansvloer, daar kende ik ook de meeste liedjes van voordat ik de albums kocht. De remixes die aan deze rerelease uit 2015 zijn toegevoegd hebben nu eens wel een meerwaarde voornamelijk wegens het dansvloergehalte. Vooral het nummer 'We Are Your Family' is een mooie aanvulling op het origineel.

Opgepikt vorige week voor bijna niets.
Ik had alleen de 12" Watching their eyes/in awe of industry die ik prachtig vind.
New Wave/(minimal) synth idd maar ook folky en industrieel, neigt soms wat naar In the nursery die natuurlijk een paar jaar later waren.