Kenny Wayne Shepherd - Ledbetter Heights (1995)

Heb hem eens gezien in het voorprogramma van Eric Clapton. Eric Clapton viel niet mee, maar daar kon Kenny natuurlijk niks aan doen.

Het nummer Deja Voodoo moet ik nog ergens op bandje hebben (waarschijnlijk niet meer dus), die kreeg je toen meen ik uitgedeeld. Het deed me toen niet veel.

Kenny bespeelde zijn gitaar als ik het wel heb andersom. Dwz zijn 'lage' snaren zaten onderaan. Dat is op zich best bijzonder te noemen.

Dit is toch wel een erg geniale debuutplaat voor een 18-jarig mannetje zeg! Dit rockt van boven tot onder, kwaliteit spat er werkelijk vanaf!

Fantastisch debuut van deze toen nog zeer jonge knaap. Op "Ledbetter Heights" perst de jonge Kenny Wayne Shepherd prachtige tonen uit zijn gitaar. Ondanks zijn leeftijd blijft Shepherd dichtbij de blues. Hij wisselt langzame nummers af met snelle nummers en hanteert meer dan voldoende variatie in zijn gitaarspel. Later in zijn carrière gaat zijn muziek iets meer verschuiven van pure blues naar een meer pop/rock benadering, maar ik heb een lichte voorkeur voor hetgeen wat ik op "Ledbetter Heights" hoor. Op dit album neemt Corey Sterling de vocalen voor zijn rekening. Voor mij een onbekende zanger, maar hij heeft een prima stem voor dit genre. Kenny Wayne Shepherd vertegenwoordigt samen met onder andere een Jonny Lang een nieuwe generatie bluesgitaristen, en "Ledbetter Heights" is het droomdebuut dat daarbij hoort.

Kenny Wayne Shepherd werd geboren in Shreveport Louisiana. Hij ging gitaarspelen nadat hij als 7 jarig jongetje Stevie Ray Vaughan tegen het lijf was gelopen. Noten lezen schijnt Shepherd tot op de dag van vandaag nog steeds niet te kunnen, maar dat hindert hem overduidelijk in het geheel niet. Shepherd heeft wellicht niet het talent dat SRV wel had, maar dat heeft dan ook bijna niemand. Maar dat Shepherd een potje kan spelen wordt snel duidelijk.

Shepherd heeft een nadeel dat hij weliswaar wel zijn eigen nummers schrijft, maar ze door anderen laat zingen. Als je zelf vocaal niet zo goed bent is dat een prima keuze, maar dit houdt wel in dat de zanger die je hoort altijd iets van een ander zingt en het daardoor minder persoonlijk wordt. Shepherd moet zich dan laten gelden met zijn flitsende gitaarspel. Dat lukt grotendeels, maar naarmate het album vordert wordt het wat vermoeiend. Dat is een probleem dat zich helaas op meer albums van deze man voordoet.

Op dit debuut valt het allemaal nog reuze mee. Shepherd is 18 en dan met zo'n album op de proppen komen verdient alle respect. Corey Sterling is een prima zanger en vertolkt de composities zoals het hoort. Leuke keuze is de Bukka White cover Medicine. De titel van dit album slaat op een wijk van de stad Shreveport de zogeheten Ledbetter Heights. De plaat werd zeer goed ontvangen en behaalde in rap tempo goud. De basis voor een mooie carriere was gelegd. Ik ben zoals wel uit het stukje blijkt niet de grootste fan van deze stijl, maar een straf is het zeker niet.

Een paar maanden geleden nog draaide ik "Going home" en nam ik mij voor om eens in mijn platenzaak rond te neuzen voor een andere KWS. Voila , dit debuutplaatje zag ik onlangs liggen en heb hem ook al kunnen beluisteren.
Helaas niet goed zo bekend als bv Bonamassa , maar Kenny kan verdomd ook goed spelen, zeg. Aanrader voor elke blues liefhebber !