Lacrimas Profundere - Burning: A Wish (2001)

Toe ik deze cd zo'n kleine negen jaar geleden kocht, moest ik toch een beetje wennen aan het nieuwe geluid dat de band voortbracht. En, eerlijk gezegd, na "Memorandum" vond ik deze toch een kleine teleurstelling. Ik had niet verwacht dat dat kunststukje nog een keer herhaald zou worden, maar op deze cd gaat de band een totaal andere richting op. Het klinkt nu meer als een Type O Negative/Paradise Lost variant. Dat betekend niet per definitie slecht want de voorgaande bands hebben zich eenvoudig weg verder ontwikkeld. Net als The Gathering of Within Tempatation, (die trouwens na hun debuut al volledig van het padje raakten) speelt Lacrimas een nu wat toegankelijker en meer mainstream Gothic muziek. Nummer 1 en 3 op deze cd trokken mij het meest aan, maar echt indrukwekkend wordt het nergens meer zoals op "Memorandum". Desondanks geef ik deze toch een hoge beoordeling, aangezien het muzikaal wel goed in elkaar steekt met een flinke portie scheurende gitaren en melancholiek.