Wellicht de slechtste plaat van de heren. Het debuut van band heeft wat mij betreft een monumentale cultstatus. Rotting Pinata was en is werelds, destijds afgeschilderd als wederom een neo grunge band. Dat is echter onterecht gezien de veelzijdigheid van de heren. Van punk, akoestisch, harde rock doorspekt met glam elementen, deze jongens wisten (en nog steeds) slim de valkuilen te omzeilen hetgeen het rockgenre eind jaren 90 enigszins kenmerkte. Dat heeft echter ook geresulteerd in een magere rol in de marge. Maar weinig mensen die weet hebben van Sponge. Dan deze plaat; The Man is gruizig, afstandelijk en kent maar weinig memorabele melodieën. Dat is jammer want met name op de eerste paar platen wisten de heren een fraaie mix te brouwen van de al eerder gememoreerde genres en invloeden. The Man lijkt eerder op een stapel demo opnamen die op band is geknald dan dat er serieus over is nagedacht, dat is jammer want dit bandje heeft altijd zijn charme op mij blijven behouden. Geen enkel nummer is het echter waard om echt te benoemen en daarom vormt dit plaatje niet meer dan een voetnoot in het oeuvre van de band.