Sponge - The Man (2005)

Wellicht de slechtste plaat van de heren. Het debuut van band heeft wat mij betreft een monumentale cultstatus. Rotting Pinata was en is werelds, destijds afgeschilderd als wederom een neo grunge band. Dat is echter onterecht gezien de veelzijdigheid van de heren. Van punk, akoestisch, harde rock doorspekt met glam elementen, deze jongens wisten (en nog steeds) slim de valkuilen te omzeilen hetgeen het rockgenre eind jaren 90 enigszins kenmerkte. Dat heeft echter ook geresulteerd in een magere rol in de marge. Maar weinig mensen die weet hebben van Sponge. Dan deze plaat; The Man is gruizig, afstandelijk en kent maar weinig memorabele melodieën. Dat is jammer want met name op de eerste paar platen wisten de heren een fraaie mix te brouwen van de al eerder gememoreerde genres en invloeden. The Man lijkt eerder op een stapel demo opnamen die op band is geknald dan dat er serieus over is nagedacht, dat is jammer want dit bandje heeft altijd zijn charme op mij blijven behouden. Geen enkel nummer is het echter waard om echt te benoemen en daarom vormt dit plaatje niet meer dan een voetnoot in het oeuvre van de band.

Sponge heeft mij sinds het debuut altijd weten te bekoren. Rotting Pinata uit 1994 blijft voor mij een van de beste alternatieve rockplaten ooit.
Altijd op een hoop gegooid met alles wat uit Seattle kwam, maar dat is onterecht. Sponge komt uit Detroit en weet op een hele fijne manier invloeden van de Stooges en bijvoorbeeld MC5 te verwerken in de muziek.
Niet dat The Man rauwe protopunk betreft, maar de vuigheid en directheid is wel degelijk aanwezig.
Het feit dat de band nooit te beroerd geweest is om gas terug te nemen of juist sfeervolle elementen toe te voegen tilt Sponge (ver) boven de grijze middenmoot uit.
Het is alweer jaren geleden dat ik The Man wel erg kritisch heb beoordeeld.
Niet dat The Man een grote belofte inhoudt - integendeel - maar er staan wel degelijk enkele prima songs op de schijf.
In het oeuvre van de band bungelt dit plaatje ergens onderaan maar zoals wel vaker bij Sponge, heeft het plaatje wat aan kracht gewonnen.
De liefhebber die zich zou wagen aan dit collectief zou ik eerder Rotting Pinata, Wax Ecstatic of New Pop Sunday aanraden.