John Garcia - The Coyote Who Spoke in Tongues (2017)

Garcia speelt Kyuss nummers? Lijkt me wel een beetje inspiratieloos dit.

Edit: ik zie nu dat dit een akoestisch album wordt. Dat lijkt me eerlijk gezegd niks.

Ik dacht precies hetzelfde: dat wordt saai, met voorspelbare arrangementen. Maar het is een zeer vermakelijke plaat geworden die mij geen moment verveelt heeft. Een aantal Kyuss klassiekers passeren de revue zonder de gebruikelijke dikke winterjas aan gitaren. Ik hoor Garcia over het algemeen het liefst in duel met een muur aan geluid die hij bevecht, zoals op de oude Kyuss platen maar ook zeker Unida en Slo Burn mogen niet onvermeldt blijven.
Zoals hij hier ingetogen en soms zelfs ingehouden zingt is echter zeer de moeite van het aanhoren waard.

Vorig jaar trok ie met gitarist (ik ben zn naam helaas ff vergeten) langs de kleine clubs met dit oeuvre in een soort ongedwongen sfeer. Zeker ook vermakelijk. Hij schonk me nog een glaasje in .
Zoiets: John Garcia - unplugged @ Zoom Frankfurt 15.12.15 - YouTube

Lekker, ongedwongen goede muziek, maar niet verrassend.

Maar... verrast werd ik die avond wel! Door het voorprogramma; Bellhound Choir (soloproject van zanger van Deense stonergroep Pet the Preacher). Ongelooflijk goed smokend ronkend en fijnbesnaard bluesoptreden. Sindsdien gaat die er een keer of twee per maand in. Hele fijne plaat.
Bellhound Choir verdient een 'spam' op deze plek. Luister naar de track 'Bad Dreams' and you will be hooked.

Nee, doe mij de originelen maar. Vind dit echt een zwaktebod. Deze akoestische versies van klassiekers halen bij lange na niet het niveau van de originelen. En dan moet je het niet doen dus. Dat piepstemmetje van Garcia bij Space Cadet bijvoorbeeld. Doe mij dan deze maar.

Wat een geweldige plaat heeft John Garcia gemaakt. Hij weet de Kyuss klassiekers op een prachtige manier akoestisch op plaat te zetten. Echt een meesterwerk

verrassend goed eigenlijk, mooi bewerkt