Zachary Lucky - Everywhere a Man Can Be (2016)

Zachary Lucky, een Canadese singersongwriter die ik steevast een warm hart toedraag. Ik weet niet precies wat het is, buiten de muziek natuurlijk, wat mij raakt aan deze singersongwriter.. maar alles aan deze kerel is sympathiek. Het touren door (voornamelijk) Canada, het bij elkaar schrapen van de centen om er wat aan te verdienen, zijn eigen verkoop van zijn muziek online en bij concerten.. de manier hoe hij zijn leven vast legt op de digitale kanalen...

Ik viel ooit voor het kale geluis van zijn EP 'Saskatchewan', waarop hij slechts door een druilerige pedalsteel wordt begeleid. De emotie, de akkoorden.. alles riep beelden van de Canadese vlaktes, bossen en eindeloze wegen op. Het komen en gaan van de winter, de groeiende rivieren met smeltwater.. de afstanden tussen jezelf en geliefden.

Op deze nieuweling (2016) gaat Lucky wat poppier te werk en wordt hier omringt door een volledige band. Dat geeft de nummers meer body en kleur. Her en der zelfs wat elektrische gitaat, wat een aardige stijlbreuk is met zijn vorige werkt. Soms wahwah-t hij op zo'n manier dat ik zelfs aan wat singersongwriters uit de late jaren 60 en vroege jaren 70 moet denken. Dat is dus niet per sé een slecht iets.

Maar heeft hij het nodig? Al die aankleding? Het simpele antwoord is kort en bondig: nee.
Alles valt prima op zijn plek en wordt er vooral in dienst van de liedjes gespeelt.. maar toch bekruipt mij het gevoel dat hier less more is.

De themas van de nummers zijn bekend en geen vreemde binnen het genre. Lucky heeft tegenwoordig een familie en dat merk je. Je kan als mens maar op een plek te gelijk zijn. Hoe je hart ook verlangt naar het een, soms moet je ergens anders voor de kost zijn. Daarnaast is er een fikse Amerikanisering aan de gang en bezingt Lucky wat meer Amerikaanse themas.. zo als de zuidelijkere staten van de US en de murderballad richting het einde van de plaat. Wellicht wordt er geprobeert om het eventiele Amerikaanse publiek wat meer aan te spreken en zo zijn gebied wat te vergroten. Ik gun het hem van harte, maar of "Everywhere a Man Can Be" dat verschil gaat maken? Ook daar kan ik kort over zijn, het antwoord is nee.

Lucky scoort in zijn eenvoud en maakt het verschil als hij kaal is, de minimale poespas heeft geen echte meerwaarde. Wat wij hier hebben is een prima folk/country plaat waar je graag naar zal luisteren en addities uit het oeuvre van Lucky zal je leven zeker verreiken. Zijn nieuwe plaat wordt weer wat akoestischer, vertelde hij me.

Wat een perfecte plaat voor op deze zondagavond. Geweldig sfeervol, mooie teksten en prachtige muziek. Precies wat je van een goede folkplaat verwacht, mooie liedjes met hier en daar samenzang, een lekker accentje en het vaste aanbod aan folk-instrumentatie. Precies lang genoeg ook, heel goed dit. Deze zou nog wel eens kunnen stijgen, zelfs. Een hele dikke welverdiende 4*.