Lol Coxhill - Ear of Beholder (1971)
Alternatieve titel: Ear of the Beholder
mijn stem
5 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Jazz / Avant-Garde
Label: Dandelion
-
Introduction (0:36)
-
Hungerford (7:16)
-
Deviation Dance (3:27)
-
Two Little Pigeons (3:21)
-
Don Alfonso (3:17)
-
Open Piccadilly (4:59)
-
Feedback (1:15)
-
Insensatez (8:20)
-
Jamaican Rumba (1:42)
-
Piccadilly with Goofs (1:23)
-
Rasa-Moods (20:12)
-
A Collective Improvisation (2:45)
-
I Am the Walrus (3:57)
-
The Rhythmic Hooter (2:31)
-
Lover Man (4:55)
-
Zoological Fun (1:06)
-
Little Trip One Shot (2:10)
-
That's Why ... Darkies Were Born (3:32)
-
A Series of Superbly Played Mellotron Codas (0:25)
Links
Last.fm
1
Mssr Renard
geplaatst: 7 maart 2024, 08:46 uur
Ongrijpbare plaat waar Lol wel heel veel stijlen en experimenten door elkaar gooit, soms succesvol, andere keren gewoon erg raar. Origineel verschenen op dubbel-lp, bevat deze plaat wat solo-opnamen en opnamen met de band The Whole World (van Kevin Ayers) op 'Vorblifa-Exit' en 'A Collective Improvisation'.
Er staan vocale stukken op onder begeleiding van David Bedford op piano en ook zang (jaren 30-jazz). Dit zijn de songs ' Two Little Pigeons', 'Don Alfonso' en 'Dat's Why Darkies Were Born' en vormen eigenlijk de meest "normale" songs. 'Im am the Walrus' en 'Mango Walk' zijn door kinderen gezongen. Er staan ook wat live-improvisaties op, die klinken als bootleg-opnamen zoals 'A Collective Improvisation', 'Rasa Moods' en 'Vorblifa-Exit'.
Door de idiote sequencing van freejazz, vocale jazz, jazzfusion, aankondigingen door Lol, kinderzang en weet ik wat, is dit wel echt een Canterbury-plaat pur sang. Alleen is meer dan de helft van deze dubbelaar niet echt de moeite waard, na al die jaren.
In elk geval is het solostuk 'Hungerford', live op straat opgenomen met het geluid van passerende treinen, een fantastisch mooi improvisatiestuk. Puur, rauw en ongepolijst. Hetzelfde geldt eigenlijk voor alle solostukken, zoals ook 'Open Piccadilly' en zijn broertje 'Piccadilly with Goofs', inclusief stadsgeluiden, dat halverwege op dubbele snelheid wordt afgespeeld. Erg leuk.
Een zwaar onderschatte saxofonist, die Lol Coxhill. En deze plaat is met name interessant voor de solo-improvisaties en de zang-stukken met David Bedford zijn ook wel aardig.
Er staan vocale stukken op onder begeleiding van David Bedford op piano en ook zang (jaren 30-jazz). Dit zijn de songs ' Two Little Pigeons', 'Don Alfonso' en 'Dat's Why Darkies Were Born' en vormen eigenlijk de meest "normale" songs. 'Im am the Walrus' en 'Mango Walk' zijn door kinderen gezongen. Er staan ook wat live-improvisaties op, die klinken als bootleg-opnamen zoals 'A Collective Improvisation', 'Rasa Moods' en 'Vorblifa-Exit'.
Door de idiote sequencing van freejazz, vocale jazz, jazzfusion, aankondigingen door Lol, kinderzang en weet ik wat, is dit wel echt een Canterbury-plaat pur sang. Alleen is meer dan de helft van deze dubbelaar niet echt de moeite waard, na al die jaren.
In elk geval is het solostuk 'Hungerford', live op straat opgenomen met het geluid van passerende treinen, een fantastisch mooi improvisatiestuk. Puur, rauw en ongepolijst. Hetzelfde geldt eigenlijk voor alle solostukken, zoals ook 'Open Piccadilly' en zijn broertje 'Piccadilly with Goofs', inclusief stadsgeluiden, dat halverwege op dubbele snelheid wordt afgespeeld. Erg leuk.
Een zwaar onderschatte saxofonist, die Lol Coxhill. En deze plaat is met name interessant voor de solo-improvisaties en de zang-stukken met David Bedford zijn ook wel aardig.
1
Mssr Renard
geplaatst: 7 maart 2024, 08:54 uur
Tony; luister eens naar deze songs van deze plaat: Hungerford, Open Piccadilly, Piccadilly with Goofs en Lover Man. De rest mag je overslaan.
* denotes required fields.
* denotes required fields.