Sandrose - Sandrose (1972)

Een band met zangeres Rose Podwojny en die zal niet ieders cup of tea zijn, want die laat haar stem soms volledig over the top gaan, maar als je daar gevoelig voor bent: ze zingt wel volledig in accentloos Engels. Volgens mij heeft deze plaat meer symfonische prog/rock met een snuifje jazz te doen dan met folk/rock, maar een kniesoor die daar op let, want een hokje is maar een hokje en goed is goed nietwaar? Redelijk wat golven mellotron. Misschien ligt het aan mij, maar ik hoor er af en toe een vroege Earth & Fire in terug, maar soms ook wat lichte Camel invloeden. Wat kan die Jean-Pierre Alarcen spelen zeg. Hij is een sessie-gitarist, die ook solowerk heeft uitgebracht (geen idee hoe dat klinkt, maar dat ga ik uitzoeken). Niets ten nadele van de anderen overigens. Alle leden van de band klinken namelijk geinspireerd. Mooie melodieuze symfo!

Muzikaal prachtig, maar vrouwlief krijst er inderdaad stevig op los. Dat trek ik maar moeilijk: een potentieel meesterwerk had gekund...