Adrienne Young - Plow the Road to the End of the Row (2003)

Een van die vele zangeressen die zich in het schemergebied van roots/americana/folk/country begeven. Dit is de eerste plaat van Adrienne Young met haar band Little Sadie en dit klinkt echt lekker. Zelf uitgegeven in eigen beheer/eigen maatschappij en grote maatschappijen kunnen hier een voorbeeld aan nemen. Schitterend hoesje met een mooi doorzichtig boekje erbij en ook nog een zakje met wilde bloemzaad. Allemaal leuk en aardig, maar de muziek. Adrienne Young is niet bang om de ene keer heerlijke traditionele bluegrass te spelen (ze speelt zelf erg goed banjo), maar een nummer later is het weer meer countryrock, dan weer meer folk. De vergelijking met Gillian Welch wordt veelvuldig gemaakt, enkel dat die muziek veel melancholischer is. Adrienne Young heeft wel zin in het leven en de levenslust spat van de plaat af. Dat is ook wel eens lekker. Een heerlijke cd, als je even een opkikkertje nodig hebt. Adrienne heeft een prima stem, de begeleiding is uitstekend, ras muzikanten en de productie zeer sterk voor een eigen beheer uitgegeven album.
Dit smaakt naar mee, maar ik zie verder op de stapel nog een album van haar, dus die gaan we morgen maar eens beluisteren....