Suma - The Order of Things (2016)

Een lood lood loodzwaar Suma. En ze waren al heavy. En toch wéér niet over de rand. Sterker, het is een massief geheel die volledig logisch is. Nergens wringt, vermoeiend is of saai wordt. Ik ben er na een vijftal turns ondersteboven van.
De stoner lijkt definitief voorbij, veel doom, ambient passages, drones en despair.

Elke draaibeurt lijken mijn synapsen nog wat beter bezet te worden met dat wat deze plaat zo grandioos maakt : noise & drones (meer dan op ashes) , fuzz, distortion, laaggestemde bas en de pompende drums (strak en hard) creëeren een waanzinnige sfeer in de nummers waar in de meeste gevallen donker en dreigend naar toe wordt gewerkt, de krijsende of schreeuwende vocalen geven je in de climax het laatste zetje om te besluiten tot een vrije val. Fuck it, we zien wel waar we uitkomen... Een heerlijk gevoel. Muzikale heroïne, ook nu verslavend, zeer verslavend. Het kruipt mijn lichaam binnen. En neemt er bezit van.

Speel dit luid. Krijg de indruk dat de heren dat zo bedoeld hebben.