Vince Neil - Carved in Stone (1995)

Redelijk plaatje, een aanloopje naar het Motley Crue album uit 1997, met hier en daar Industrial invloeden. Voornamelijk op track 1.

Ik geef deze plaat tot zo ver een 3,5

Na het alleszins geslaagde debuut (Exposed) viel me dit destijds wel erg tegen. Neil wil hier dingen doen die hij helemaal niet mot doen met zijn beperkte stem. Ik begrijp het wel; de destijds heersende muzikale voorkeuren lagen nou niet echt in het straatje van Vince. Hij probeerde in te haken op in die tijd populaire muziek. Ik vind het helemaal niks! Het muzikale zit best leuk in elkaar maar Vince's stem past er gewoon totaal niet bij. Mötley deed later hetzelfde met Generation swine. Pakte ook compleet verkeerd uit. Wederom muzikaal best aardig maar weer de stem van Neil die het om zeep helpt. Gelukkig keerden ze daarna weer terug naar de stijl die hem wél goed ligt.

Na track 4 wordt het toch echt wel een redelijk goed album hoor! Heb hem weer eens op gezet en heb toch steeds de neiging om er een 4 van te maken! Nog eventjes denken..

Exposed is fantastisch. Dat stond nog gewoon lekker met de benen in de jare 80. Schijt aan de veranderde wereld eromheen. Maar nadat Crüe met een 90's getint album de wereld tegemoet trad, moest Vince Neil dat ook van zichzelf. ...of van de managers.

De hartverscheurende achtergrond van Skylar's Song ten spijt, is het compleet mislukt. Dit is pure kak. Nul komma nul chemie en gebrek aan enthousiasme zorgen ervoor dat dit ding niet vooruit te branden is. Bandwagonplaat. Maar dan heel slecht.