Was het debuutalbum nog een alleraardigst progressief rockplaatje, de opvolger verkent andere (rock)terreinen.
Komt misschien ook wel doordat er een gitarist en bassist waren vervangen en het commerciele succes van het debuut nul was.
Ook lie men leden van een andere band (Montezuma) meespelen op veel nummers, maar het mag niet baten want dit is best wel een matige plaat geworden.
De opener "Highway Song" is een melodieus goed hardrocknummer met samenzang.
Het titelnummer is een snelle rocker en "Festival" pure easy listening met een mooie gitaarsolo.
Tot nu toe redelijk goed maar daarna volgt er een uiterst slap reggae deuntje en een zeurderig hardrock nummer.
Een heavy blues op "Lonesome Rider", daarna een niets aan de hand deuntje (verplicht skippen) en aub nog een keer skippen (slow blues).
Tik eigenlijk meteen maar door naar de afsluiter (track 9 is een uiterst simpel deuntje).
De afsluiter mag er zijn, een relaxte rocksong eindelijk weer eens bezieling en gevoel te horen !
Tsja, 3 echt goede songs (1,3 en 10) en 2 redelijke (2 en 6) en de rest gewoon slecht.
Geef hem 2 sterren en toch ben ik blij dat ik hem origineel op CD heb.
Toen ik begin jaren 80 Krokus ontdekte (vanaf het 3de album) wist ik van het bestaan van de eerste 2 albums maar kon er nooit aan komen want toen waren ze al niet meer te krijgen.
Heb me voorgenomen om ze ooit eens in mijn bezit te hebben en dat is me bij deze dus gelukt.