Lil' Italy - On Top of da World (1999)
mijn stem
2 stemmen
Verenigde Staten
Hip-Hop
Label: No Limit
-
Ghetto Fame (4:38)
-
Come and Get It (3:49)
met Master P
-
Doggs Ride (3:38)
met Snoop Dogg en Don P
-
We Ridaz (3:57)
-
Power (2:50)
-
On Top of da World (2:44)
-
Game from Pops (0:33)
-
Fake Ass Bitches (3:59)
-
Hoez and Tramps (2:44)
met Fiend
-
Game Tight (3:17)
-
We Ain't Hard to Find (3:34)
met Snoop Dogg en Mystikal
-
7 Days a Week (3:35)
-
Down N Dirty (4:35)
met Don P
-
Fuck Barney (0:25)
-
What U Gon Do (2:10)
met Buddah Mack
-
Fo tha Love of Money (3:09)
-
Bodicussy (2:47)
-
Suck It (0:39)
-
Oh You Don't Know (4:05)
met Buddah Mack
-
I Can't Believe (3:40)
-
Killafornia (4:23)
met Mr. Ropa Dope
Links
Last.fm
0
geplaatst: 23 augustus 2010, 16:33 uur
Lil Iatly was een nikszeggende rapper die uit het niets een release had op No Limit. Lil Italy was geen echte No Limit artiest dus hier vind je ook wat onbekende westcoast artiesten. De twee nummers met Snoop Dogg vond ik altijd prachtig. Voor de rest pure middelmaat.
0
geplaatst: 4 september 2022, 16:30 uur
Jammer dat PaulieWalnuts nooit meer inlogt, al is het maar wegens zijn No Limit-recensies hier en daar.
Hierboven heeft hij beslist gelijk: Lil Italy is een zéér nikszeggende rapper, wiens stem, teksten en hele presence je vergeet terwijl je naar hem luistert. Bij mij bracht het gek genoeg extra bewondering mee voor veel andere No Limit-rappers, die natuurlijk ook de nodige bagger hebben gemaakt, maar onbetwistbaar over stijl beschikken (vooral Fiend, Mystikal, Mac). On Top of The World is een zwalkend, onovertuigend geheel, dat zelfs niet die dikke vette No Limit-saus over zich heeft. De paar gastartiesten leveren de beste momenten af.
Hierna heeft Lil Italy, las ik op Wikipedia en zie ik op Spotify nog het nodige materiaal uitgebracht, maar niets trok nog enige aandacht.
Hierboven heeft hij beslist gelijk: Lil Italy is een zéér nikszeggende rapper, wiens stem, teksten en hele presence je vergeet terwijl je naar hem luistert. Bij mij bracht het gek genoeg extra bewondering mee voor veel andere No Limit-rappers, die natuurlijk ook de nodige bagger hebben gemaakt, maar onbetwistbaar over stijl beschikken (vooral Fiend, Mystikal, Mac). On Top of The World is een zwalkend, onovertuigend geheel, dat zelfs niet die dikke vette No Limit-saus over zich heeft. De paar gastartiesten leveren de beste momenten af.
Hierna heeft Lil Italy, las ik op Wikipedia en zie ik op Spotify nog het nodige materiaal uitgebracht, maar niets trok nog enige aandacht.
* denotes required fields.
* denotes required fields.