Aqualung - Memory Man (2007)

De 3 nummers die ik heb gehoord nodigen me niet uit tot meer.
Ken je het gevoel dat je een debuut-album prachtig vind en de opvolger al minder en dat het nu zelfs gaat irriteren?
Dat heb ik als ik luister naar deze nummers. Ze doen me weinig tot niets, dus ik vrees dat ik deze derde maar aan me voorbij moet laten gaan (tenzij anderen me hier weten te overtuigen het tegenovergestelde te doen ).

Aqualung debuteerde in 2002 met een prachtig verstild titelloos album dat ergens het midden hield tussen The blue nile, the beach boys en Coldplay. De opvolger was ook nog een puike plaat, maar het derde (wat ruigere) album wist me minder te bekoren.

Helaas wordt deze dalende lijn op Memory man voortgezet. Niet dat het heel slecht is (sommige nummers hebben de magie van eerdere albums of komen er dicht in de buurt), maar er staan iets te veel nummers op die niet of nauwelijks beklijven. Laat deze maar aan je voorbij gaan hoor, Eric.

Ik was sowieso al klaar ermee, heb drie albums met telkens terugkerende nummers. Ik kan er niks aan doen, maar dat trek ik gewoon niet ook al is de artiest goed.

(Misschien heb ik een hekel aan commerciele uitgaven......)

Zeer prettig vervolg op de eerdere albums van Aqualung. Ik vind niet dat hij in vervelende herhaling valt of onorigineel is. Goede composities in een iets andere stijl dan voorheen. op dit moment een 3,5.

Ben ik met je eens Xollox.
Cinderella opent fraai en de nummer daarna kunnen me ook wel bekoren.
Niet dat het wereldschokkend is of nieuw wat we hier horen maar moet dat vandaag de dag dan?
Gewoon een leuk schijfje van een sympathieke band!

Broken Bones en Something To Believe In weten me zeker te bekoren. Vooral Broken Bones onderscheidt zich toch wel van de andere liedjes en staat voor mij op zichzelf. Voor Cinderella had ik meer tijd nodig om het tot mij te laten komen, maar na meerdere listens, weet ik dit liedje nu toch ook echt te appreciëren. Glimmer begint met Matt Hales' breekbare, zachte stem, die naar het einde toe sterker doorbreekt en het liedje terug een revive geeft. Al bij al toch een knap album dat zijn 3,5 sterren verdient. Buiten Strange & Beautiful ken ik zijn andere albums wel niet.

In tegenstelling tot sommigen hier vind ik dit album een hele verbetering ten opzichte van Aqualungs eerdere albums. Waar ik de muziek voorheen een beetje saai vond, vind ik deze juist goed. Ik vind haast elk nummer wel leuk, met als hoogtepunt Vapour Trail. Het enige wat mindere nummer is wat mij betreft Cinderella, met als dieptepunt het stuk waar hij een beetje huilerig "be careful what you hope and you pray for / you know you only get what you pay for" zingt. Verder een prima album. Ik maak er 4* van.

Voor mij is Cinderella juist het hoogtepunt maar dat is vooral door de persoonlijke herinneringen die ik er bij heb. Broken Bones vind ik ook schitterend.

Vapour Trail vind ik wel een geniaal nummer hoor!