Poco - Cowboys & Englishmen (1982)

Cowboy's & englishmen was destijds al weer het 13de studio album van dit Poco. Getuige de uitvoering van composities die er op zijn gezet, ook meteen hun slechtste. Een soort van verplichting nog aan de platenmaatschappij, want hierna gingen ze naar een ander label toe. MCA deed niet zoveel meer aan promotie voor Poco en de samenwerking kwam ten einde. Vandaar ook ws. dat er zoveel covers op terug te vinden zijn; No Relief in Sight/Cajun Moon van J.J. Cale/Ribbon of Darkness van Gordon Lightfood/If You Could Read My Mind, dat ook weer gecoverd werd door Gordon Lightfood alsook Johnny Cash in zijn oude dagen/While Your on Your Way van Tim -How can we hang on to a dream- Hardin en The Price of Love van The Everly Brothers. Maar een paar eigen bijdrages door Cotton en Young, waar zelf bij Ashes de naam van Johnny -What's another Year- Logan voorbij komt.

Het zegt wat over de inspiratie en motivatie voor dit album. Opener Sea of Heartbreak is ook door Johnny Cash gecoverd voor zijn illustere American serie en m.i. ook een heel stuk beter. De toevoeging van Kim Bullard op die klinische synths is voor mijn gevoel geen aanwinst. Voor Feudin' kreeg Rusty Young nog wel een nominatie voor beste instrumentale country versie, maar verders is het armoe troef. Cajun Moon is ook nog wel goed gedaan en daar houd het wel wat mee op.

Dat is niet dezelfde als die van het songfestival hoor . Zie hier. Overigens vond ik deze Poco-plaat destijds wel behoorlijk goed. Hij klonk op veel nummers gelukkig weer meer country dan Legend en Under the gun. Blue and Gray blijft voor mij echter de beste Poco-plaat van na de jaren '70. Ik herinner me een korte recensie uit (Muziekkrant) Oor van destijds waar Cowboys & Englishmen helemaal werd neergesabeld (het was tenslotte de jaren '80). Hoe goed men zich nog verdiepte in een plaat van een jaren '70-groep bleek wel toen de Oor-recensent noteerde dat nu ook Paul Cotton Poco had verlaten en Rusty Young wel heel erg zijn best deed als Paul Cotton te klinken, maar hij daarmee de plaat niet wist te redden

pffff gelukkig maar, ik moest al even wennen aan Richard Marx bij Legacy, maar Logan die kon ik niet plaatsen.

Ik ben bang dat dat wel de echte is...

Ik heb vandaag een Poco dagje. Deze is niet slecht maar als ik nadrukkelijk onderscheid wil met de andere albums kom ik met moeite maar aan een 3 sterren.
Ik ben bang dat de heren dit keer toch te snel iets in elkaar hebben geknutseld. Teveel covers ook ben ik bang voor.

Nadat Timothy Schmidt over ging naar the Eagles ging de kwaliteit van de muziek op Poco albums snel achteruit. Alle lp's tot en met Indian Summer zijn dikke voldoendes, zelf kocht ik daarna nog 2: Legend & Under the gun. Die stonden na een paar draaibeurten in een kast te verstoffen. Daarna hield ik het wat Poco betreft voor gezien.