Wende - La Fille Noyée (2006)

Muzikaal gezien is dit voor mij een tegenvaller (vergeleken met het vorige album), maar de nederlandstalige nummers zorgen wel voor veel variatie.
Ik had gedacht dat het niet zou passen, maar De Nuttelozen van de Nacht en De Wereld Beweegt zijn 2 van de hoogtepunten van de plaat.
Alleen 'Alleen de Wind Weet' had van mij achterwege mogen blijven, het nummer (en vooral de tekst) komt pretentieus over. Het is jammer dat het nummer Je Chante (van dezelfde opnamesesses) het album niet heeft weten te halen.

Aardige CD, maar overtreft Quand Tu Dors zeker niet. Vooral de prentieuze, bombastische (zeker ook met het sowieso al bombastische Metropole orkest) nederlandstalige (vertaalde) nummers (bv. De Nuttelozen van de Nacht, dan doet Brel het toch wat .. uhm gepassioneerder) zijn nauwelijks om aan te horen. 'Alleen de Wind Weet' is hierbij het dieptepunt: tekstueel moeillijk doen met zogenaamde rijm-vondsten en metaforen waar ik kromme tenen van krijg.
Hou het klein, Wende, dan ben je het mooist en het lrachtigst.

Ik vind het een goede cd, hij vereist weer wat luistertijd om hem te waarderen maar ik vind ´Alleen De Wind Weet´ juist echt een juweeltje!

Dit is net zoals de voorganger 'Quand tu dors' een prima cd.
Toch denk ik dat de eerste cd wat meer in mijn cd-speler zal verblijven dan deze.
Leuk dat er deze keer ook Nederlandstalige nummers op staan.
De DVD/CD 'Au suivant' is ook een aanrader om te bekijken en beluisteren. Visueel gebeurt er dus ook heel veel.

Heerlijk album, van een nieuw talent!
Wende is echt een topper, Nu Al!!

Ik onderschrijf de kritieken niet echt: ik hou wel van de bombast die het Metropole Orkest tentoon spreidt, ik hou van de lekker uitvergrote dramatiek van Snijders, ik hou van de franse nummers, ik hou van Brel en ik kan goed leven met de combinatie tussen het frans en nederlands (deed Brel immers ook).
Ondanks dat ik een iets lichtere voorkeur voor de voorganger heb vind ik ze niet heel erg voor elkaar onder doen.
Wende Snijders is recentelijk toegevoegd aan mijn nog te beluisteren artiesten en nu dit inmiddels gedaan is en mijn cd-kast 2 cd's rijker kan ik alleen maar zeggen dat we hier een toptalent van eigen bodem hebben en heb ik er spijt van niet eerder achter haar werk te zijn aangegaan.
Overigens is het nummer van Barbara Dis, Quand Reviendras-tu? toch nog het meest favoriet in de Martha Wainwright-versie, maar dat terzijde.

Voor mij een complete verrassing deze dame. Gezien ergens op tv en vervolgens blind een cd gekocht. Eindelijk eens een stem met ballen. In geheel eigen stijl vertolkt deze dame een aantal chansons aangevuld met wat eigen werk.

De orkestratie doet een beetje kamermuziekachtig aan en dat geeft het geheel een mooi 'klein' karakter. Het bombastische waarover hierboven ergens gesproken wordt, herken ik derhalve niet.

En uitstekende cd om met een glaasje dit of dat weg te zakken in je luie stoel.

Wende beschikt over een aanstekelijk enthousiasme, heeft een groot leuk factor en een dijk van een stem. Haar Frans is perfect, al spreekt ze het soms denk ik wat te nadrukkelijk uit. Zij mag wat mij betreft in het rijtje van Piaff en Lemper. De nederlandse nummers geven het album de benodigde afwisseling en eigenlijk hoor ik haar daar zelfs nog iets liever in. Live beschikt ze ook over een groot podium charisma.

Met overtuiging en met passie gebracht, maar er is maar één Brel.