Lavinia Meijer - The Glass Effect (The Music of Philip Glass) (2016)

De afgelopen tijd luisterde ik erg veel naar Schaduwland van Jan Swerts en Island Songs van Ólafur Arnalds. Deze beide muzikanten zijn beïnvloed door Philip Glass, een van de meest prominente minimalisten. Het was voor mij dus een kleine stap naar The Glass Effect van Lavinia Meijer.

Met dit dubbelalbum, wat bijna twee uur duurt, krijg je veel waar voor je geld. Op de eerste cd bevinden zich tien etudes van Glass, die Lavinia zelf arrangeerde. Ze kreeg wel enige, kleine adviezen van de componist zelf.

Deze etudes geven een goed beeld van de ontwikkeling van Glass als componist de laatste twintig jaar. Het zijn echter geen hapklare brokken die de luisteraar voorgeschoteld krijgt. Deze complexe composities dwingen tot geconcentreerd luisteren.

De titel slaat op het feit dat Glass veel devote volgelingen kreeg, Lavinia incluis. Vijf jaar terug bracht ze het met platina bekroonde album Metamorphosis/The Hours uit, gevuld met composities van Glass . Niet alleen ontstond er een hechte vriendschap tussen Meijer en Glass, maar begon ze ook zelf te componeren.

Op de tweede cd zijn werken te vinden van door Glass beïnvloede muzikanten, op opener Koyaanisquatsi na. Deze compositie werd gebruikt voor de gelijknamige documentaire. Suite for Harp werd dit jaar speciaal voor harp geschreven door Bryce Dessner, gitarist van The National (Tweede deel in samenwerking met Yuki Numata Resnick).

De première vond 19 oktober in New York plaats. En 12 november gevolgd door de première van Sur un Fils, een andere compositie van Dessner in de W2 in Den Bosch. Lavinia probeert trouwens al jaren een brug te slaan tussen populaire en klassieke muziek. Het werk van Dessner wordt onder anderen ook gespeeld door Los Angeles Philharmonic en het Kronos Quartet.

Naast werk van Dessner, ook van Nico Muhly, Ólafur Arnalds, Nils Frahm en Ellis Ludwig-Leone. Met name de uitvoering van Night Loops van laatstgenoemde beklijfd erg door het spannende gebruik van elektronica, net als de afsluiter Lift Off. Dit is een eigen arrangement van Lavinia en Arthur Antoine van Koyaanisquatsi.

De tweede cd maakt het de luisteraar een stuk gemakkelijker dan de eerste, misschien is het beste om eerst de tweede cd te gaan beluisteren. Andermaal heeft Lavinia een prachtplaat toegevoegd aan haar oeuvre, wellicht wordt het nu eens tijd voor een album met eigen composities.

Dit is dan toch geen samenwerking met Glass, masr een soloplaat van Lavinia zelf?

Bron: https://www.discogs.com/release/9340072-Lavinia-Meijer-The-Glass-Effect-The-Music-Of-Philip-Glass

De piano en de harp lijken best wel op elkaar. Zowel de piano als de harp hebben snaren, maar bij de piano worden de snaren aangeslagen door hamertjes, en bij de harp worden dd snaren geplukt. De harp is daarom wat subtieler en zachter, wat voor muziek als Glass en Satie wondergoed werkt.

Dit is een prachtplaat, en als liefhebber van de harp (van Alice Coltrane tot Andreas Vollenweider) is Lavinia een welkome artieste voor mij om te volgen.