Spirit - The Family That Plays Together (1969)

I, I got a line, I got a line on you babe!

Briljant nummer. Maar deze hele plaat is gewoon erg sterk. 4/5

Tot nu toe de beste Spirit plaat die ik ken, vooral Jewish is fantastisch!

Woehoee Wat een plaat! Wat een sound! Heerlijke bluesy rockplaat met fantastische gitaarsolo's! Wat een heerlijke plaat is dit! Nooit van gehoord, uit de lijst van onze Haas gepikt en maar eens gaan beluisteren. Zeker nadat ik wat (irritante) geluiden had gehoord van de Holy Modal Rounder ( ) was ik wat sceptisch aan de volgende sixties plaat begonnen. Maar er moest toch weer een mooie plaat zijn, na de Zombies, Grateful Dead en Moby Grape...? JAZEKER! Deze mensen! Ik ben bescheiden, als altijd, 4,5*!

At your service, HiLL.

Super album van guitarist Randy California, percussionist Ed Cassidy, Jay Ferguson, John Lock en Mark Andes

Hun muziek is een mixture van rock, pop, folk, blues, klassiek, en jazz .. Eind jaare 60 wordt dit soort muziek ook Underground Muziek genoemd

Helaas zijn er de originaal Final remixes verdwenen zodat op deze cd nieuwe remixes terecht kwamen.

Volgens mij was de original release van dit album in 1968 en niet 1969

Als 'I got a line on you' in Amerika op de radio gedraaid wordt, wordt nog steeds het grapje gemaakt 'I've gotta lie on you'.
Dit album is ook o.k., maar de volgende is echt mijn meest favoriete Spirit-chaser.

Kon mij ook in de re-evaluatie niet bekoren. Jammergenoeg staat I Got A Line On You niet op een van hun andere platen ......

Deze cd ken ik (nog) niet,maar de lp is beslist de beste Spirit-plaat!
Hoe heerlijk Poor Richard, Silky Sam en Drunkard inelkaar overlopen! Allemaal goeie songs! En die fantastische uitsmijter Aren't You Glad met Randy California, "King of Feedback" in topvorm.
Randy heeft met zijn stiefvader Ed Cassidy, oorspronkelijk jazzdrummer en daardoor een hoogst orginele verschijning in de Westcoast-muziekscène (en dan bedoel ik niet zijn haardracht, of liever gezegd het onbreken ervan) leukere solo-lp's gemaakt dan Jay Ferguson, Spirit's andere drijvende kracht.
R.C.'s idool, Jimi Hendrix, is soms erg nadrukkelijk aanwezig in zijn spel... maar is dat een bezwaar?

De eerste 3 songs zijn ijzersterk. Lekker gemeen basloopje in "Poor Richard". Daarna zakt het wat in tot "Dream within a dream ". het laatste nummer van de LP Aren't you glad is echt top. Met een iets betere produktie was deze plaat subliem geweest. Ik ga nog steeds voor hun vierde lp. Helaas kreeg die dan weer geen gevolg. Beetje onderbelichte band als je het mij vraagt ?

The family that plays together, stays together ....... Ed Cassidy is eerder dit jaar overleden dus hij zit nu weer gezellig te jammen met z'n stiefzoon ......

Met de titelloze voorganger van dit album heb ik net kennis gemaakt. Daarbij vergeleken valt de opener I Got a Line on You me niet mee. Ook It Shall Be doet zijn naam geen eer aan. Pas bij Poor Richard komt het puntje van mijn stoel ietsje in beeld. Jammer vervolgens van Silky Sam.
Drunkard is daarentegen een erg mooie track, en zo ook Darlin' If
Na het weer tegenvallende It's All the Same en het in Hebreeuws (?) gezongen Jewish is Dream Within a Dream weer een klein lichtpuntje. Maar goed komen doet het voor dit album niet meer. Het raffinement van het debuut ontbreekt volledig op een of twee tracks na.
Gek dat dit hoger in de 100 Greatest Albums of 1968 staat, namelijk op 32, dan de titelloze voorloper (33).
in de 1968 chart van Best Ever Albums staat dit album echter terecht lager op 63.
3*