Eccentric Soul: The Big Mack Label (2006)

Numero heeft besloten een serie te wijden aan soul uit de jaren '60 en '70 die compleet ondergesneeuwd is gebleven tussen de Motown- en Stax-releases. Inmiddels zijn er vijf albums verschenen (de zesde is onderweg) in de serie Eccentric Soul en dit is de vierde daarvan. Elk album is gewijd aan een bepaald label, behalve het vijfde deel (Mighty Mike Lenaburg), welke gewijd is aan een producer. Bij het maken van een dergelijke serie loop je een groot risico, namelijk dat het een compleet overbodige serie wordt waarvan men al snel zoiets heeft van "dit had beter in de archieven kunnen blijven." Ik ben ervan overtuigd dat dit soort kritiek alleen te pareren is door middel van met een hele grote liefde voor het genre de archieven door te spitten, op zoek naar verloren pareltjes. En laat dat nu net is wat met deze serie is gedaan.

Alles wat ik tot nu toe heb gehoord, kan zich moeiteloos meten met de grote soulnamen uit die tijd. Het grappige is dat het vaak labeltjes zijn met een redelijk eigen geluid, maar toch zijn het een behoorlijke variatie aan namen die je te binnen schieten. Het zijn zeker geen klonen van de bekende namen: je kan niet duidelijk zeggen dat bijvoorbeeld het uit Detroit afkomstige Big Mack label een soort Motown-kloon is. Nee, een nummer als If You Feel It van Ms. Tyree ''Sugar'' Jones had niet op Motown kunnen verschijnen, denk ik. Dit heerlijke nummer heeft iets sensueels, maar een soort sensualiteit die je niet snel in de oude soul tegenkomt (misschien te gewaagd).
Mini Skirt van Performers is dan bijvoorbeeld weer een flink up-tempo nummer dat zich ergens tussen het Stax-geluid (dat orgeltje!) en het Motown-geluid in bevindt, maar toch weer een eigen geluid heeft.

En zo gaat dat eigenlijk de hele tijd, niet alleen bij dit album, maar bij de hele serie: elk nummer is een pareltje, waarvan je niet snapt waarom het obscuur is gebleven. En dat is nu net de hele grote kracht van deze serie. Tel daarbij dat bij elk deel in het boekje het verhaal achter het label wordt verteld, geillustreerd met prachtige foto's van artiesten die stiekem hoopten dat hun nummers een springplank zouden zijn naar het grote succes (overigens kijkt Ms. Tyree ''Sugar'' Jones even sensueel als ze zingt, mooie afro ook ), en je hebt een geweldige serie voor de echte Reijersens onder ons.

Mooie review, en een beste tip!

O ja, het is ook een mooie serie voor de echte tondemans onder ons.

You make me blush.


Tof dat deze cd op Musicmeter staat. Ben het roerend met je review eens. Nodig eens stemmen hier op.