Michael Giacchino - Lost - Season 2 (2006)

Aaaah.

Een perfect vervolg op een van de beste releases van 2006?

Dat kan bijna niet anders!

Meer thema's, meer mysterie, meer Others, meer dissonantie en vooral, meer sterke muziek. Ik kijk vooral uit naar het love theme aan het eind van dit seizoen.

Heel erg jammer dat er geen referentie is naar dat love theme. Het lijkt ook een wat snel in elkaar gezette cd. Waar de tracknames bij Season One geniale gekozen waren, is het deze keer allemaal veel vanzelfsprekender. Een kortere selectie ook maar met de hoogtepunten uit het tweede seizoen, al zijn dat er wel iets minder.

De spetterende opening Peace Through Superior Firepower met het nerveuze Hatch theme en wild koper, Charlie's Temptation met een diepe cello in de hoofrol, een korte aanhaling van het oerklanken bevattende thema van The Others in McGale's Navy, en de tracks uit de laatste episode waaronder het helse paniekmoment I crashed your Plane Brotha zijn de hoogtepunten.

Dit betekent dus geen ingenieuze analyse die iedereen doet snakken naar adem, en misschien zelfs een die de eerste overtreft?

lol

Nou, iets minder wsh.

Maar kan er zeker genoeg over vertellen en naar zoeken, alleen is het wat overdreven zo.

M'n score toch verhoogt met halve ster.
Sublieme score.

Komt er nog een seizoen?
Lijkt me vet leuk, ik volg de serie maar ook de muziek van Michael Giacchino!

Wat voor de serie geldt geldt ook voor de muziek: die wordt in de loop van de serie slechter. Giachinno overdrijft met zijn actie- en drama-arrangementen. Veel muziek is daarnaast veel te simpel en een beetje "kabouterachtig".

1,5*

deze soundtrack is even goed als de eerste. allemala goede nummers. zijn een paar bekende nummers op van de serie en sommige herken ik niet.

4*

De eerste soundtrack blijft het beste. Ik ben het eens met tukkerstein dat de muziek slechter wordt. Maar niet zo slecht als een 1,5. Ik geef een 3 aan dit album.

De soundtrack van seizoen 2 is iets minder dan die van seizoen 1. Dit komt omdat ik het ´wauw´ gevoel van seizoen 1 hier slechts bij vlagen heb, en de diversiteit van de nummers is iets minder.
Ook mist seizoen 2 lange goede nummers als afsluiter, waar dit in seizoen 1 Oceanic 815 en vooral Parting Words waren.
Seizoen 2 doet iets terug met zeer mooie emotionele nummers, die met een koptelefoon op goed aankomen en de serie tevens een impuls geven.
Het gaat hier om oa Hurley Handouts, the Gathering, Shannon´s Funeral, Last to Know en Alls Forgiven..
Met name de eerste twee genoemde zijn adembenemend.
Giacchino slaagt er wederom in schitterende emotionele nummers te produceren, maar wederom zijn de bombastische stukken puur op score minder het luisteren waard.
Horen toch echt puur bij de serie.
S01 kreeg 4*, deze ruim 3,5*