Burzum - Burzum (1992)

Prima en toeghankelijk donker metal-album. Tussen het geschreeuw door neemt Varg even 'pauze' met het prachtige Channeling the Power of Souls into a New God. Gevolgd door het kort maar krachtige War, het eerste nummer van Burzum dat ik ooit hoorde. Die staat bij mij sindsdien bekend als 'het kraaiennummer'.

Twee van mijn favoriete nummers naar voren gehaald, maar de rest is ook prima Burzum!

Hail burzum

War is echt geweldig.Die heb ik op gitaar leren spelen.

Volgens mij is Varg echt de zoon van de Satan..want waar zou Blackmetal zijn zonder Burzum? Het hele gebeuren in Noorwegen,inclusief het platbranden van de kerken,heeft Blackmetal echt Satanisch gemaakt.....dus grotendeels ook dankzij Varg.

Is het iemand al opgevallen dat deze albumcover in "Det Som Engang Var" ook te vinden is? net boven "Var"

Jup...

Burzum bewijst dat simpele monotone slepende muziek minstens net zo goed kan zijn als weet ik veel wat voor technische dingen dan ook.

Ach hou toch op met teksten zoals "Hail Burzum" en "Hail Varg".
Ik ben totaal geen Black Metal supporter, En al helemaal niet voor kerkbranden enz.

Daarmee wil ik zeggen dat de kerkbranden en andere foute activiteiten van deze man, Varg Vikernes, niets heeft te maken om dit album goed te laten klinken en om te laten supporten, Zoals de meeste kortzichtige Black Metal-heads wel zo denken.

Laten we het bij de inhoud van het muziek hebben en niet de rare en vreemde 'Nazi / Anti-Christ' imago van dit album.

Ik als "niet meer Black Metal liefhebber" vind dit nog steeds een album van goud, Instrumentaal zit het perfect in elkaar en het album algemeen is erg afwisselend, Dus niet zo monotoon en eenvoudig als al die andere duizenden Black Metal bands en "een-mans-projecten" die Varg Vikernes na proberen te doen.

Zoals ik al zei, Het imago rond dit album en ander werk van meneer Vikernes is jammer, En ik vind het jammer dat de meeste Black Metal kiddies dit album tot een schade brengen door teksten te laten vloeien van "Oh dit is zo satanistisch en zo evil..." blablabla.

Kom op, Het hele Black Metal (imago) is maar een "kinderperiode",
En laten we het bij het muziek houden!

Ik geef een 4.0 voor het album algemeen, Het had een 5.0 kunnen zijn als al die vage leuzen over dit album er niet waren geweest!

Burzum instrumentaal goed in elkaar? Niet monotoon?

Varg kan totaal niet spelen, daarom is het juist zo knap dat hij een geweldig album weet te maken.

De sfeer op deze schijf is inderdaad ongekend duister. Helaas vind ik wel dat de nummers aan de saaie kant zijn. En synth songs vind ik hlemaal 3xNiks. Een héééle kleine 3.

[quote]Stijn_Slayer schreef:
Burzum instrumentaal goed in elkaar? Niet monotoon?

Wat ik het knappe/griezelige van deze plaat vind is daat je (ik) in een soort van trans raakt bij het beluisteren van deze klassieker.

Heb hem me samen met Aske besteld in zo'n twee in een ding. Luister al een hele tijd naar Black Metal maar hjeb me nog nooit tot Burzum gekeerd. Heb tot nu toe slechts 2 nummertjes gehoord en het klinkt geweldig. Ik hoop dat de rest van de plaat ook zo classic is als dat ik overal lees.

Goede plaat. Gitaarriffs zijn allemaal vrij simpel maar wel erg lekker. Het is allemaal een heerlijk geheel, alleen het hees gekrijs van Varg wekt soms wel wat irritatie op, maar dat draagt aan de andere kant ook weer sterk bij aan de sfeer.

5*

Hierop klinkt Burzum als een complete Bathory verering. Wel een hele goede. Ea Lord Of The Deeps geselt je nekspieren door haar stuwende tempo, aangegeven door de immer voortdurende drumgeselingen.
War is helemaal een oldschool Venom/Bathory incarnatie. De intermezzo's dragen bij aan de duistere samenhang van het album. Want bij Burzum draait het maar om één ding en dat is een onbehaaglijk gevoel bij de luisteraar scheppen. En daar slaagt de man aardig in op dit album.

Dat dus, en dit is ook gewoon een schijf met een aantal heel erg lekkere nummers, zoals vooral tracks 2, 3 en 5. Nummers 6 en 9 hadden er dan weer af gemogen, deze halen het niveau van vergelijkbare stukken op latere albums bij lange na niet.

Ijzersterke plaat. Zeer goede nummers en een echte surrealistische ervaring.De cover is echt prachtig!

Muzikaal niet ál te moeilijk, inderdaad een sterke verwijzing naar de eerste Bathory, maar enorm doeltreffend deze Burzum plaat vol agressieve "Rock 'n Roll" zou ik zowat willen zeggen vol melancholie! ! ! Wat een agressieve sfeerplaat zeg mét de nodige afwisseling. Het swingende "War" klinkt als de oer-oude Rock 'n Roll artiest Little Richard in een gehaktmolen, hahaha...gaaf nummer die sterk aan Bathory doet denken; simpel maar doeltreffend en voorzien van een eerlijk geluid! A lost Forgotten Sad Spirit bijv. is een mega briljant diamanten nummer vind ik; alle kwaliteiten van die gast komen bovendrijven. Net een beetje kunnen spelen, je instrumenten net kunnen beheersen om deze melancholische diamantjes aan de wereld te schenken naast het vullen van je jerrycan en je lucifersdoosje om af te rekenen met het ene onderdrukkende instituut: kerk! En weer andere waanzin te omarmen! In ieder geval zeer gave plaat met uitstekend bijpassende hoes: Muziek, hoes etc. verbeelden maximaal. Knap! Na de OUDE Mayhem, oude Samael (Zwitserland) en dit Burzum, de eerste paar Darkthrone's, Blasphemy (Can.) en Beherit (Fin.) ben ik me destijds niet verder gaan verdiepen meer in Black Metal; de muziek werd me te gladjes, te kitcherig met die gelikte corpsepaintjes, en veel te veel bandjes met KUT orgeltjes! Van Venom, oude Sodom, Bathory t/m de eerste Noorse bands etc. omarm ik het genre. Daarna heb ik er NIKS meer mee.

Jaaaaah, het is zo ver, ik heb net zolang gewacht tot ik de plaat 5***** waard vond en dat is nu dan eindelijk gebeurd, wauw, wéér helemaal uit m'n dak gegaan en kippenvel over het gehele knokelige lijfje.
En wat ik bij Exodus hier boven nog toe wil voegen is mijn afschuw voor die zangeressen whoehaaaa die de "sfeervolle" refreintjes tegenwoordig verzorgen, rot op, WIJ WILLEN ELLENDE HOREN!!!!!!

De energie van een EA, Lord Of The Deep is ronduit slopend te noemen. Veel thrashinvloeden en toch wel redelijke subtiele variaties in het gitaarwerk. De barre winter strooit een dikke laag sneeuw en ijs over de primitieve productie heen. Het draagt allemaal bij aan wat Burzum wilde zijn met dit album. Gevaarlijk zijn. Toch zit er ook veel weemoed en melancholie in het album verstopt. Het is typisch Burzum. Een ondefinieerbare geest die uit de fles komt op het moment dat de akkoorden uit de luidsprekers komen rollen.

De ambiente stukken zijn misschien lachwekkend simpel, ze trekken de sfeerschets doeltreffend door om je naar het volgende epos der verdoemenis te leiden. In War komt de Venom/Bathory grondslag het meest bloot te liggen. Kort en to the point. Niemand minder dan Euronymous speelde overigens de solo.

Het mooist wordt tot het laatst bewaard. De uitgesponnen heldendichten van A Lost Forgotten Sad Spirit en My Journey To The Stars zijn zoveel meer dan het brute beukwerk van bijvoorbeeld Immortal of Darkthrone. Het brein achter dit alles spoort niet. Zo bleek later. My Journey To The Stars is wellicht het enige nummer waarin de Graaf flarden van zijn verwarde wereldvisie via muzikale kanalen openbaart. Het houdt mij niet tegen om de muziek te blijven draaien. Dat zou zonde zijn.

Kweetutnietzo. Ik vind sommige riffs best wel lekker, maar het gekrijs wordt wat al te arbitrair ingezet en zo zwaar en evil als de voorspellingen me deden vermoeden, is het niet (het outro is wat dat betreft de uitschieter ). Zo'n stukje als 'Channelling...' vind ik wel geinig. 'War' overtuigt me vervolgens om nog even door te zetten, met een meer typische thrashriff en -aanpak, hoewel de drums mid/up-tempo zijn.

'The Crying Orc' is ook mooi en dan gaat het weer verder zoals het begon zo'n beetje, al pakken de latere songs me al wat meer. Van alles tussen een 6 en een 8, soms een 9, komt voorbij, maar een gemiddelde daarvan lijkt me wel op z'n plaats.

7.