Thijs van Leer - Introspection 4 (1979)

Lang niet verkrijgbaar geweest, maar door BGO records vorig jaar uit de vergetelheid opgevist en opnieuw uitgebracht. Voor het eerst op CD. Mooi! Thijs van Leer en Rogier van Otterloo leverden muziek van topniveau.

BGO Records
leuk label, goed verzorgde remasters

Ik heb onlangs een redelijk gave dubbel-LP gekocht: Introspection 3 & 4.
Ik blijf 1 & 2 het beste uit de reeks vinden, maar ook de latere albums zijn best de moeite waard.
Le Tango nam hij later met Jan Akkerman opnieuw op voor het album Focus.

En nogmaals, door Roselle Peters voorzien van tekst en gezongen door Ivan Lins (bekende Braziliaanse zanger, musicus en politicus) op het nieuwste album Focus X.

In de zomer van 1979 verscheen dit vierde deel in de serie Introspection. Fluitist Thijs van Leer en orkestleider Rogier van Otterloo bepaalden, met de zangstem van Letty de Jong, het geluid van deze serie. Een mix van barok en eigen composities van orkestleider van Otterloo en Focus-voorman van Leer. Na het eerste deel in 1972 werden de albums een groot verkoopsucces. Het veelvuldig draaien van de stemmige muziek op de radio tijdens de treinkapingen van 1975 en 1977 deed onbedoeld een Thijs van Leer-effect ontstaan.

Maar in die zomer van 1979 lieten de verkoopcijfers voor het nieuwste album zien dat de belangstelling flink gedaald was. En eigenlijk best begrijpelijk. Want, we herkenden inmiddels de formule en een bepaalde verzadiging begon op te treden. Daarnaast vind ik het altijd interessant om een album te zien in de context van de tijd. Het kabbelende van de midden jaren zeventig was nu wel voorbij. Maatschappelijk groeide de onrust; er was een revolutie in Iran, hypotheken werden onbetaalbaar, Thatcher kwam aan de macht en de economische realiteit bleek harder dan we eerder droomden. In muzikaal opzicht was er de opkomst van de New Wave, de Nederpop, Disco en Ska die de gevestigde orde deed opschudden. Een tijd van polarisatie, reactie en tegenreactie.

Van vernieuwing is er op dit album nog niets te merken. Dat is geen diskwalificatie, want misschien kan ik wel zeggen dat dit vierde deel qua uitvoering een hoogtepunt is in de serie. Uitmuntend opgenomen in de Dureco-studio met producers Ruud Jacobs en John Vis. De barokstukken, van Corelli, Händel, Telemann, Scarlatti en Bach natuurlijk, klinken méér klassiek dan op voorgaande delen en daarnaast zijn de eigen composities heel aardig. Ik noem dan vooral Rondeau des enfants en le Tango van van Leer. Afsluiter Song for Eva is een nummer voor de film Exit 7 die dat jaar al in de bioscoop te zien was. De film, met Peter Faber in de hoofdrol, gaat over een man die in een midlifecrisis belandt en met zijn vriendin in een vliegtuig stapt dat gekaapt wordt. Een vergezocht script, maar de muziek is zeker heel aardig te noemen, want die is van van Leer.

Spijtig, een mooi album, met nauwelijks nog belangstellenden. In 1994 heeft Columbia voor het eerst een CD-versie geproduceerd en geprobeerd aan de man te brengen. Pas in 2011 kwam de prachtig gerestaureerde uitgave op BGO-records die ik in bezit heb. Inmiddels zie ik dat ook deze niet meer in de handel is. Een beetje teleurstellend dat Nederlandse producties van dit niveau in de geschiedenis dreigen te verzinken en dat geldt zeker ook voor het werk van Rogier van Otterloo en Louis van Dijk.

Dat Thijs van Leer hierna ook zelf het spoor wat bijster raakte, zien we in het vervolg van zijn discografie. Na het nog goede Reflections in 1981, noteren we later in dat decennium nog twee met synthesizer beladen albums, tegen wil en dank, zo lijkt het. Pas in 1992 was er weer ruimte voor een nieuw Introspection-album. De rust was weergekeerd. Van Otterloo, overleden in 1988, maakte het niet meer mee.