Loreena McKennitt - An Ancient Muse (2006)

Zo, dit album nu 2 dagen in huis en ik ben wederom weer diep onder de indruk van haar muziek. Ze is de afgelopen paar jaar een paar keer naar Griekenland en Turkije geweest, en dat is erg goed te horen op dit album. Het Oosterse / Mediterrane element is nog groter geworden. Wat mij ook erg bevalt is dat de weeeige Enya-achtige waas die over het vorige album The Book Of Secrets hing (waar op zich niks mis mee was maar ik hou wel van iets meer dynamiek) nu is ingeruild voor een veel dynamischer en sprankelender geluid. In sommige nummers duikt er weel een elektrische baspartij op en ook speelt er zelfs weer op een aantal nummers een drummer mee.

Met name het nummer Caravanserai (dat in een live uitvoering te horen en te zien valt op haar site www.quinlanroad.com , ff gaan kijken bij de tv-special) en het instrumentale Kecharitomene vind ik na 2 luisterbeurten de voorlopige hoogtepunten. In het laatste nummer zit aan het eind een vlammende vioolsolo.

Zo, en nu word het maar eens hoog tijd dat ik haar eens live ga zien. Voorjaar 2007 in Vredenburg?

Een nieuwe plaat van McKennit? Dat moet mijn moeder weten!

Op 14 maart 2007 treedt Loreena McKennitt op in de Heineken Music Hall. Klik hier voor een overzicht van al haar concerten.

'Tell me, o muse, of those who travelled far and wide ...' Een album vol met Loreena's overpeinzingen over de oorsprong van de Kelten. Niet alleen hele mooie muziek, maar ook heel interessant. Veel oosterse invloeden waarbij je op reis gaat via Griekenland en Turkije naar China. Door het gebruik van oorspronkelijke instrumenten is het een perfecte mix van oost en west. Dezelfde aanpak had Dead Can Dance bij een aantal albums ook.

Ben met ChrisX eens dat dit album wat 'frisser' en dynamischer klinkt dan het wat zweverige 'The book of secrets'. Opgenomen in Peter Gabriels Real World Studio, de perfecte locatie om 'wereldmuziek' op te nemen. Voor mij, naast 'The mask and the mirror', haar beste album.

Ik heb An Ancient Muse al een tijdje in bezit, maar er dusver nog niks over geschreven. Tijd om dat maar eens te doen, als ik mezelf vandaag weer eens dit plaatje naar boven zie halen. Persoonlijk had ik hiervoor nog nooit gehoord van Loreena McKennitt en het was eerlijk gezegd de cover die mij wist over te halen tot een eerste luisterbeurt. Natuurlijk nooit echt spijt van gehad. De heerlijke rustige klanken vullen binnen no-time je woonkamer en weten mij best aan te spreken. Het heeft wat weg van Enya, maar toont toch veel verschillen. Ik zou willen zeggen dat de muziek van Loreena McKennitt minder klassiek is en wat meer toegankelijker voor mensen die daar dus niet zo van houden. De wereldlijke invloeden kunnen mij ook wel aanspreken. Er komen duidelijke Oosters-getinte invloeden naar boven, natuurlijk vergezeld door de prettige stem van McKennitt. Ook aan diversiteit geen gebrek. Het album bevat genoeg vernieuwing om je - vooral door de lange nummers van soms bijna 10 minuten - makkelijk door An Ancient Muse heen te slepen. Echter moet je je wel kunnen openstellen voor dit soort muziek. An Acient Muse geeft een rustige gevoel van binnen, maar bevat ook de nodige 'pit' om de afwisseling te verstevigen. McKennitt's stem is hier en daar iets te klassiek naar mijn mening, maar het maakt veel goed dat de muziek dat nooit wordt. Een prima plaatje dus, deze laatste van Loreena McKennit. Hou het op 3* a 3,5*, denk ik.

Mooie en o zo vertrouwde cd van Loreena McKennitt. Mooiste nummer op de cd vind ik toch wel 'Benetath a Phrygian Sky'.

Na een paar jaar stilte, weer een kwalitatief hoogstaand album van Loreena.. Prachtig.

Na bijna tien jaar verscheen in 2006 An Ancient Muse van Loreena McKennitt. Al snel werd duidelijk waarom het weer lang heeft geduurd, want naast diverse tournee's zijn er vele studio uren aan vooraf gegaan.
En het resultaat mag er weer zijn.

Een perfecte afwisseling in instrumentale en gezongen tracks. Loreena heeft veel eigen materiaal aangeleerd voor dit album (met overigens wederom een fraai hoes).

Wat er uitspringt is het bijna 10 minuten durende Beneath a Phrygian Sky, de opening is heel bijzonder een beluistering door de koptelefoon waard.

En het slotnummer, Never-Ending Road (Amhran Duit) is ook weer Loreena op haar best...
Op meeslepende klanken zingt ze: My path leads to you, there is no journey's end...

Pure poëzie op muziek.