Laster - Ons Vrije Fatum (2017)

Album stream: Ons Vrije Fatum

Laster legt met Ons Vrije Fatum de lat gelijk gruwelijk hoog voor de rest van 2017. De Nederlandse blackmetalband bracht met De Verste Verte Is Hier in 2014 een uitstekend debuutalbum uit, maar Ons Vrije Fatum is overduidelijk van een hele andere orde. De band laat horen dat blackmetal ontzettend gracieus en elegant kan klinken, zonder daarbij het typerende gruizige geluid te verliezen. Laster noemt zichzelf ''obscure dance music'', en daar kan ik me zeker in vinden. Vooral de fantastische baspartijen dansen als het ware door de muziek heen met duidelijk door post-punk en new wave beïnvloede loopjes. De band zet geen enorme muur van geluid neer, maar zorgt voor een ontzettend dynamisch schouwspel waarbij ieder instrument elkaar zeer goed aanvult.

Ons Vrije Fatum is gruwelijk spannend van begin tot eind. De cleane vocalen zijn wonderschoon en doen me denken aan die van Ulver ten tijde van Bergtatt. Ook zitten er ontzettende dromerige passages in de plaat die meer richting Alcest gaan ten tijde van Souvenirs D'un Autre Monde en in Helemaal Naar Huis zit een vervreemdende en groovende jazzy passage die zo op de laatste plaat van Virus kan staan, en dan krijg je er ook nog een fantastische saxofoonsolo bij!

Een eerste luisterbeurt laat me achter met ietwat gemengde gevoelens. Ja, dit klinkt erg goed, en ja, het is een intense trip van een klein uur. Toch weet niet alles me helemaal te overtuigen. Al wil dat nog lang niet alles zeggen, na, zoals gezegd, één luisterbeurt.

Dat zal niet de laatste blijken, want Laster is er wel moeiteloos in geslaagd mijn interesse te wekken.

Voor mij werd het echter iets wat teleurstellend. Maar Don C. verplicht me haast om deze te herbeluisteren. En dit zal ik komende week ook doen!

Inmiddels trouwens via Spotify te beluisteren.

Ik heb 'm gisteren voor de vierde keer beluisterd, en ik ga nog een paar luisterbeurten wachten met stemmen; dit blijkt namelijk een groeibriljantje te zijn!

De eerste beluistering van dit album deed me meteen beseffen dat er potentie inzat, maar raakte evenzeer m'n kouwe kleren niet, om het plastisch uit te drukken. Ik hoorde echter nét genoeg om geïntrigeerd te raken en te blijven luisteren, en ja hoor; 'Ons Vrije Fatum' lijkt per luisterbeurt beter te worden. Kleine details die me aanvankelijk tegenstonden, weten me steeds meer te charmeren.

Wordt ongetwijfeld vervolgd..