Deze opname wordt door veel jazzgitaristen beschouwd als een ware klassieker binnen het genre. Jim Hall speelt extreem melodisch, met een indrukwekkend gevoel voor ruimte en een bijna compositorische benadering van improvisatie. Elke frase lijkt zorgvuldig gevormd, vertelt een eigen verhaal en draagt tegelijkertijd bij aan het grotere muzikale geheel.
De chemie tussen de drie muzikanten is geweldig. Het trio functioneert als een perfect geoliede machine: subtiel, alert en voortdurend op elkaar reagerend. Juist ook die interactie maakt deze live-opname zo bijzonder.
Luister vooral ook naar Halls comping tijdens de solo's. Hij begeleidt niet slechts, maar draagt actief bij aan het muzikale gesprek. Zijn akkoorden reageren op de solist, ondersteunen de muzikale richting en zorgen ervoor dat de solo's nog sterker uit de verf komen. Met smaakvolle akkoordvervangingen, voorbeeldige voice leading en vaak niet meer dan twee of drie noten tegelijk creëert hij een harmonische rijkdom die veel gitaristen met veel meer noten niet weten te bereiken. Elke noot lijkt precies op de juiste plek te vallen.
Een meesterlijke demonstratie van muzikaliteit en samenspel.