Freddie Hubbard - Red Clay (1970)

Slechts twee stemmen, jammer want het betreft hier een geweldig album van een toptrompetist. Een van zijn betere albums ook.
Luister en geniet van Delphia en een lange live versie van het titelnummer.

Met die van mij erbij inmiddels nu toch al 5 stemmen.

Tof album, inderdaad.

Intrepid Fox is mijn favoriet, maar het titelnummer is ook top.

Als je Red Clay eenmaal gehoord hebt is het niet meer uit je hoofd te stampen. Mooie losse bijna funky groove.

Klopt, geweldige plaat. Hij heeft er zo een paar gemaakt, allemaal de moeite!

Lekkere Jazz-fusion, met funky Grooves. Het luistert lekker weg, maar is ook weer niet zo interessant dat ik aandachtig mee geniet. "Wel aardig" denk ik regelmatig als ik deze plaat beluister. Herbie Hancock speelt hier ook mee, maar zijn spel is me net wat te kleurloos. Jammer, normaal ben ik altijd wel onder de indruk van zijn spel. Beste nummer op het album is de Lennon-cover: Cold Turkey. 3.5*

Red Clay, veel cooler kan de opener van een jazzplaat volgens mij niet klinken. Top bezetting natuurlijk ook, met Herbie Hancock en Joe Henderson erbij, maar allemaal toch mooi in dienst van een werkelijk shinende frontman. Topper hoor, die Freddie Hubbard.

Heerlijke, onweerstaanbaar swingende, funkende, groovende plaat van een Freddie Hubbard in topvorm. Naast Freddie valt vooral Herbie Hancock weer op als een ontzettend begiftigd pianist, die de perfecte brug slaat van de blazers naar de ritmesectie. De machtige Joe Henderson is ook aanwezig, zij het in de schaduw van Hubbard, die ook alle composities bedacht, uitgezonderd bonustrack Cold Turkey, een adaptatie van de gelijknamige John Lennontrack.

De titeltrack is een extravagant feest, zeker ook de meesterlijke live-versie, stammend van een zomers concert uit 1971. Heerlijk om op de tonen van Red Clay de nacht in te duiken!

4,5 sterren

Eerst baalde ik dat de LP alleen voor veel geld te krijgen was, maar nu heb ik op de CD ook bonustrack Cold Turkey: die had ik niet willen missen! Mijn favoriete nummer, na natuurlijk het immens goede Red Clay.