Luka Bloom - The Acoustic Motorbike (1992)

Wat een heerlijke CD om zo midden in de nacht onder het genot van een wijntje te beluisteren.
Aanrader!!!

Jawel, Luka is hier niet erg in trek, me dunkt!

***

Alleen al door zijn uitvoering van 'I need love' de aanschaf waard.

Een hele mooie versie is dat, was dat origineel niet van LL Cool J, voor zover ik nog iets weet van rap ?

Inderdaad , een cover van LL Cool J !

Mooie opvolger van het BRILJANTE debut 'Riverside' (in mijn top 30).
Live zeker de moeite om deze innemende persoon eens te checken!

Al lang niet meer gedraaid, maar gisteren eindelijk weer es uit het rek gehaald, afgestoft en geluisterd of ie het nog "doet". ja hoor, nog steeds mooie muziek. Heldere stem, met sappig Iers accentje, de van Bloom bekende stevige gitaaraanslag, vooral in nummers als The accoustic motorbike vind ik dat mooi.leuke titel trouwens ook. Hoop dat ze die accoustische motorfiets spoedig uitvinden en dat de hells Angels die allemaal aanschaffen, zou veel geluidsoverlast schelen.
Enfin: Exploring the Blue,Listen to the hoofbeat en de mooi gecoverde Can't help falling in love maken dit zeker een 4,5 sterretjes waard

Een acoustic motorbike is gewoon een fiets.

Ja, was ook een grapje

Goeie tip: vanavond weer eens gedraaid en tja blijft een prima (opvolg)plaat van Riverside (die BRILJANT is)....
M.n. het laatste nr., 'Be Well', is van 'Rode Oortjes Schoonheid'!

Mooie 2e plaat van Bloom. Exploring the blue (volgens mij altijd opener op zijn concerten) en Be well prachtige nummers

bloom pakt je bij je strot als je het toelaat laat de muziek je nooit meer los,,,,,,,,,,,..............Be well my love
Be well
As you brave
The raging storm

Be well my love
Be well
Into a new world
We are born

Step out on the road
Alone for awhile
Underneath Dublin sky
The quiet grows

Go on through the night
Alone for awhile
Walk along the waterfront
To Sandycobh

Fare thee well my love
Fare thee well
I must go down embrace the sea

Fare thee well my love
Fare thee well
Feel the waves wash over me
,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,bij mn strot gegrepen be well

..
100 pro mee eens be well is wonderschoon,,,,,,,,,

Sterke opvolger van zijn debuut Riverside.
Hoewel ik beide albums even hoog aansla draai ik dit album vaker.
Bones & Listen To The Hoofbeat weerhouden mij van de volle mep, maar het karakteristieke gitaargeluid van Luka komt weer prachtig tot uiting in de meeste nummers.
Hoogtepunten: I Believe In You, Exploring The Blue, Bridge Of Sorrow & de afsluiter Be Well

Daar voeg ik gaag Luka's wonderschone versie van Can't help falling in Love aan toe

Wat een briljant album is dit zeg! Vandaag gekocht voor 1 euro in een kringloopwinkel, en dat terwijl ik 'm al eerder verschillende keren in handen heb gehad, en dan steeds weer terug heb gezet. Onbegrijpelijk, echt een prachtplaat!!!!

Het eerste album wat ik destijds van deze sympathieke Ier kocht en tevens naar mijn mening zijn beste. Alweer 24 jaar oud maar op ambachtelijk vakwerk hoeft geen sleet te zitten. De plaat is nergens vernieuwend, Luka zingt passievol maar is geen wereldzanger, de nummers worden nergens moeilijker gemaakt dan nodig. Daar zit hem dan ook de eenvoud, de sfeer op dit album is geweldig. Soms is minder echt meer. Dat geldt zeker voor deze schijf. De akoestische setting en de warme productie geven de nummers dat beetje extra. Mary Watches Everything, You, I Believe in You, Be Well maar met name Bridge of Sorrow vind ik het prijsnummer. Zelfs de belegen versie van I Need Love van LL Cool J klinkt bij Luka nog wel aardig.

dat met een wijntje later op de avond...lekker luisteren naar een oprechte artiest..helemaal waar!

Fijn album om je dag mee te starten of af te sluiten. Mooie miniatuurtjes , muzikaal uitermate verzorgd en vocaal ook erg lekker. Wegdroommuziek noemt mijn beste helft het, en daar kan ik me wel in vinden.Ondanks zijn stevige gitaaraanslagen weet Bloom een kalmte en rust in zijn liedjes aan te brengen waarbij het goed toeven is. I Need Love had van mij niet echt gehoeven, maar dat komt waarschijnlijk dat mijn geheugen steeds een beat verwacht. De rest is ruim voldoende en de avond en ochtenduurtjes meer dan waard. 4 sterren

Ergens tegen het einde van de jaren 90 heb ik dit plaatje aangeschaft. Ik woonde nog niet zolang op mijzelf en het geld groeide niet op mijn rug.
Het was de tijd dat ik nog volop cd's kocht want dat was een hobby waar ik niet op wilde besparen.
Je kon via een bekende Nederlandse digitale aanbieder van cd's, thuis wel op je gemak enkele fragmenten beluisteren.

Zodoende kwam ik bij Luka Bloom terecht en ik weet nog goed hoe kort de fragmenten ook waren; ik raakte geïntrigeerd door de beste man.
Eenmaal aangeschaft heeft deze plaat met name in de late avonduren zijn rondjes gedraaid. Als je eenmaal de kroeg was uitgeveegd vond ik het thuis nog weleens prettig om een rustige cd te beluisteren.
The Acoustic Motorbike bleef en blijft voor mij man's beste.

Met de benen languit op de bank, koptelefoon op en dan die heerlijke melancholische klanken aan je voorbij laten trekken, nog steeds blijft deze plaat een warm plekje in mijn hart houden.
Luka (of eigenlijk Barry Moore) wist mij voor zich in te nemen met een aanpak waar ik geen weerstand tegen kon bieden.
De warme sound, zijn gevoel voor sfeervolle arrangementen, man's stem - zo doeltreffend maar ook zonder poespas - en dan zijn de songs ook nog eens helemaal af.
Hoewel zijn muziek nooit echt hemel en aarde bewogen, de combinatie van Ierse folk, akoestische stukken en bluesy rock allesbehalve inventief is, maakt hij indruk met zijn ontwapende en nuchtere voordracht.

De kracht van Bloom zit hem in wat mij betreft in het motto minder is meer. Spaarzame arrangementen en verhalende zanglijnen nemen je als luisteraar automatisch mee naar dat groene en mysterieuze eiland. Na Salty Heaven raakte hij mij min of meer kwijt als liefhebber. Hij ging meer en meer de folk kant op, de arrangementen werden minder spannend en de melancholische ondertoon verdween langzamerhand uit zijn werk. Dat is niet erg, het is goed zo, met zijn albums uit de jaren 90 heeft hij al genoeg indruk op mij gemaakt.

hoe persoonlijk beleving van muziek is blijkt wel uit de reacties bij dit 2e album van Luka Bloom, de opvolger van het geweldige "Riverside", waar uitsluitend memorabele liedjes op staan.

dit album ervaar ik als een stuk minder samenhangend, met o.a. 2 tegenvallende covers "I Need Love" en het veel gecoverde "Can't Help Falling in Love", waarvan de laatste niet kan tippen aan de uitvoering van Elvis Presley.

in combinatie met de voor zijn doen ondermaatse composities als "The Acoustic Motorbike", "Bones" en "Listen To the Hoofbeat" levert dit naar mijn bescheiden mening een minder goed album op.

gelukkig staan er dan nog 7 meer dan gemiddeld goede liedjes op, waaronder de sterkhouders "You", "I Believe In You", "Exploring the Blue" en de ingetogen afsluiter "Be Well", zoals ik hem het liefste hoor.

onder de muzikanten bevond zich o.a. zijn broer Christy Moore op bodhran en backing vocals op "This Is Your Country". benieuwd wat voor album dit zou opleveren, als zij ooit zouden besluiten een duo album op te nemen.

mis de eenheid en fijne "flow" van albums als "Turf", "Innocence" of "Between the Mountain and the Moon", waar eveneens betere liedjes op staan. vandaar een krappe 4.

Album werd geproduceerd door Paul Barrett
Recorded at S.T.S., Dublin, Ireland