Bobby Womack - Understanding (1972)

Och en er staat nog helemaal niets bij t soulabum van de vorige week. Nou dan moet ik maar de eerste zijn. Het is spijtig als eerste met minnetjes te moeten komen, want ik vond t niet zo veel. Qua sfeer en productie is het album wel mooi gemaakt; doet hier en daar wel denken aan Gaye´s ´What´s Going on´. Maar goed geluid maakt natuurlijk nog geen goed album.
Het openings- en titelnummer is nog veelbelovend; er zit een mooie ´trance´ in aan het eind en lijkt dan toch nog te vroeg afgebroken: jammer. Maar dan is het voor mij wel een beetje klaar met dit album. Er staan dan gewoon te weinig goede composities/songs op het album meer. Pijnlijk duidelijk merk je dan dat de enige songs met (tekstuele) inhoud de covers zijn (3, 6 en 8 van resp Beatles, Kenny Rogers en Neil Diamond) en die vallen bij mij dan ook nog eens niet goed. Vooral ´Sweet Caroline´ is een regelrechte ramp. Nog niet eens door het nummer of door slechte zang, maar meer door de mismatch: song en artiest hadden nooit bij elkaar moeten komen.
Van alle resterende nummers is misschien het slotnummer nog het aardigste. Daar zitten wel stukjes in dat ik denk: ja, soul.

Ik moet het eens zijn met de beredenering van sq hieronder (voor anderen boven). Vind het ook niet zo heel veel aan. Ik mis vooral de echte soul in dit album. Het is mij allemaal te poppy.
Muzikaal is het wel interessant, maar vocaal en tekstueel kan het mij erg weinig boeien.

Ik heb het album van de week weer beluisterd. Ik ben ook niet echt enthousiast. Ik mis ook de echte soul. Zijn voorgaande album vind ik stukken beter.
'And I love her' ken ik trouwens van de sample gebruikt in Little Brother -Speed.

Geen topalbum, wel 2 topnummers: I Can Understand It en Harry Hippie , het laatste nummer is een ontroerend eerbetoon aan Bobby's broer Harry die twee jaar na het verschijnen van dit nummer doodgestoken werd.

Ik begin fan te worden van Bobby Womack en ga soulmuziek ook steeds meer waarderen dankzij deze man

Niet zo goed al 110th street, maar zeker lekker om naar te luisteren, wat een geweldige stem heeft deze man toch.

Dit is gewoon een zeer goed album. Womack's stem en gitaarspel doen mij veel. 2 Eerste nummers en Harry Hippie zijn klassiekers voor mij