1983, het album "Kraaknet" van Wim de Craene, dat weltschmertz, melancholie en liefdesverdriet...toch wel de steeds terugkerende thema's in de Craene's teksten, combineert met okselfrisse synthi-pop en zelfs rock... al zijn er natuurlijk ook de knappe ballads zoals "Laat Me Met Je Meegaan" en "Kraaknet".....
"Kristien" is de 'klassieker' met dat onsterfelijke refrein:
"Ik hield nooit meer van de regen als toen, Kristien
Het leek wel of we hadden zo een bui vandoen, Kristien
Ik hield nooit meer van de regen als toen, Kristien
Het lijkt me wel wat omdat eens over te doen, Kristien"
Kippenvelmomenten zijn er bij "Laat me met je meegaan..." - alleen al die éne zin "eenzaamheid, dat beest maakt mij zon bang" ...
van "Kraaknet" wordt een mens niet bepaald vrolijker.... en ook al is de tekst niet volledig van De Craene (wel van Jaques Dutronc/ S. Gainsbourg/ de Craene) het lijkt wel zijn credo te zijn...
" was erbij, 'k kreeg het cadeau
Zelfs in je armen ging het zo
Liefde was nooit netjes gewoon
'k Deed het in 't klad, zelden in 't schoon"
De vrolijke synthipop van "Rikky" (maar geen vrijblijvend thema) staat in scrhil contrast met het eerder vermelde "Kraaknet", maar ook "Ze Staat voor niets" is niet echt iets voor vrolijke fransen... ". Een andere aanrader (met zelfde bemerkingen) is "Titine"...
En op dit album staan eigenlijk niet echt mindere nummers ook niet... De Craene was een groot talent, en dat gold echt niet enkel voor zijn stem, maar zeker voor zijn teksten...
Het is dan ook heel jammer dat het heel moeilijk is om nog reguliere albums te vinden van Wim de Craene, die veel te vroeg het tijdige met het eeuwige wisselde (1990). Of "Kraaknet" op CD uit is, wéét ik niet, op vinyl vind je hem misschien nog wel op een platenbeurs. Er zijn gelukkig ook redelijk completer verzamel CD's uitgebracht van de man...
Omdat de verkoop van zijn vorige album niettegenstaande het rockgehalte tegenviel ging Wim De Craene meer op de moderne, lees eigentijdse toer met toevoeging van synths. Dat pakt hier wonderwel goed uit, het album klinkt fris en tijdloos en zijn teksten staan weer op een hoog peil. Vaak melancholieke Nederlandstalige popsongs in een synthipopjasje. Kristien is het bekendste nummer hierop maar de titelsong en Ze Staat voor Niets vind ik zeker zo goed.
Fijne plaat van ome Wim. De jaren 70 voorbij en de Boudewijn de Groot vergelijkingen kunnen de kast in. De Craene gaat nu (om toch maar een vergelijk te maken) meer richting Hans de Booy. Dat De Craene een groot liefhebber was van Ramses Shaffy is wel van schrift bekend (hij heeft zelfs bij hem in de leer gezeten) maar dat is hier ook horen bij de bonustracks. Mijn favoriete Shaffy track An en Jan wordt op prima wijze gecoverd door de Belgische zanger. Volgens de liner notes is het de b kant van Rikki en dat zal dan dus ook wel zo zijn.
Ik geef (met een kleine afronding naar boven een nette 4 voor Kraaknet
Overigens was Wim De Craene toen de grootste kanshebber om België te vertegenwoordigen op het Eurovisiesongfestval met Kristien maar de jury koos voor Pas De Deux. Kristien had beslist veel hoger geëindigd en het zou het tanende succes van Wim De Craene een flinke duw in de rug hebben gegeven (en hij verdiende dat zeker). Het heeft niet mogen zijn ...
LucM schreef: Kristien had beslist veel hoger geëindigd en het zou het tanende succes van Wim De Craene een flinke duw in de rug hebben gegeven (en hij verdiende dat zeker).
Ik denk eerlijk gezegd dat Wim niets te zoeken had op dat Songfestival.
Daarom betwijfel ik het of een deelname zijn carrière een boost had kunnen geven.
Kristien is een erg mooi liedje, maar beslist geen songfestival nummer, vind ik.
Wim De Craene had mits promotie met Kristien wel een hit kunnen scoren, het is toegankelijker dan zijn vroeger werk zonder teveel concessies te doen. Artiesten als Louis Neefs, Nicole & Hugo, Ann Christy en later ook Liliane St. Pierre en Ingeborg werden in Vlaanderen populair omdat ze aan het ESF hebben meegedaan (al eindigden ze niet hoog).
Kristien werd toch wel een hitje en flirtte met de onderste regionen van de nationale hitparade.
Het stond in de Vlaamse top 3 en opvolger Rikky haalde begin 1984 ook nog even de Vlaamse top 10.
Het had zijn naam wel wat bekender kunnen maken bij een breder publiek, dat is waar.
Maar ik vrees dat hij erg laag zou geëindigd zijn en of dat dan goed was voor zijn zelfvertrouwen...
Kristien komt maar tot zijn recht als je Nederlands verstaat.
Die mooie tekst zou op het Songfestival compleet de mist in gegaan zijn.