Men neme een piano en, zoals het in het begeleidend boekje bij de cd wordt omschreven, een Guitarra Flamenca en klaar….. meer is niet nodig om een pracht album te fabriceren…..
Of toch…. Twee rasmuzikanten is misschien ook wel handig: Michel Camilo en Tomatito (artiestennaam van José Fernández Torres).
Camilo afkomstig uit de Dominicaanse Republiek en Tomatito is geboren in het Spaanse Almería.
Wat zal ik nou verder eens zeggen (schrijven) over Spain? Dat het cd’tje al 25 jaar op de plank staat hier in huis bijvoorbeeld en dat ik, een paar dagen geleden, in een schoonmaakbui, ben begonnen aan het reinigen van ongeveer 1.000 cd doosjes. Bijkomend voordeel van dit meditatieve klusje is dat je dan die hele verzameling weer eens door je handen laat gaan.
En aan het einde van de bovenste plank van de kast, na het poetsen van ongeveer 120 doosjes, was ik aanbeland bij de letter C van Camilo (de boel staat uiteraard op alfabet) en stond ik ineens met Spain in mijn handen.
Ik bestudeerde het doosje en de inhoud en realiseerde mij dat ik het album al een tijd niet had gehoord. Dus mee naar de huiskamer (de cd verzameling is ooit, op bevel van de baas in huis, verbannen naar de eerste verdieping).
Cd’tje in de speler, play….. en daar zijn de eerste klanken van het intro, Concierto de Aranjuez de Joaquin Rodrigo.
Lang verhaal kort…… van het schoonmaken van de andere 900 doosjes is nog niets gekomen. Maarrrrrrr……. Wel weer eens genoten van dit zeer fraaie werkje.
Oh ja, ook wel noemenswaardig: de baas in huis, mijn lieftallige echtgenote, heeft ooit gemeld dat Two much/Love theme (oorspronkelijk door Camilo opgenomen als onderdeel van de gelijknamige film uit 1995) als het ooit zover is, in de versie van Camilo en Tomatito, bij haar uitvaart gedraaid mag worden. Goede smaak!