Frida Hyvönen - Until Death Comes (2005)

Wat? Nog geen berichten? Dat valt toch stiekem wel een beetje tegen, had wel gehoopt dan een aantal mensen van deze muziek hadden gehoord. Het zou een zonde zijn als Until Death Comes aan veel mensen voorbij gaat. Ik vind dit namelijk een lekker plaatje. Frida Hyvonen heeft een aparte stijl ontwikkelt, die in ieder nummer - hoewel natuurlijk in andere vorm - duidelijk naar voren komt. Dit kan op den duur misschien een eenheidsworst worden, maar voor nu is het uiterst smakelijk. Het plaatje is volledig akoestisch, wat naar mijn mening geweldig tot zijn recht komt. Hier hoor je eigenlijk niet te luisteren naar meer dan alleen haar piano en haar geweldig mooie stem. Na de misschien eenzijdige stijl heb ik nog een minpunt over dit album. Zo vind ik de nummers veel te kort duren, wat er voor zorgt dat Until Death Comes geen lange speelduur heeft - nog niet eens een half uur. Dat is naar mijn mening een groot minpunt. Verder is dit een prima plaatje. Over mijn stem moet ik nog even nadenken. Zal ongeveer bij de 3* - 3,5* liggen.

Negen erg mooie liedjes, over twijfel en grote steden. Haar stem klinkt enigzins verbitterd, maar toch ook warm. Het pianospel is soms rustig, dan weer enigzins stuwend. Mijn favoriete nummers zijn NY, een ballade over New York(calling me pretty names, New York), en Once I Was A Serene Teenage Child(don't take off your pants, 'cause I don't wanna see it), wat een toch ietwat pijnlijk nummer is, zeker nadat ze op Motel Mozaique vertelde dat al haar teksten min of meer waargebeurd zijn.

Één verschikkelijke draak staat er helaas ook op: Come Another Night. Wat klinkt alsof Trijntje Ossterhuis een uptempo jazznummer zingt, kan dat ooit goed gaan? Dat doet daarentegen weinig af aan het feit dat Frida Hyvönen één van mijn favoriete zangeressen is.
Verbitterde schoonheid, dat zeg ik.

4,5*

Ïk volg mijn voorgangers hier volledig in. Ik laat mijn stem hier nog achterwege, want zoals ik bij het album "Will There Be Spring" van Maria Solheim al heb aangehaald, overleven vrouwelijke zangeressen het niet lang in mijn playlist, maar dat neemt zeker niet de waarde van die zangeressen af dat ligt gewoon aan mijn muzieksmaak.

Dus ik vind het zeker erg als ik merk dat een zangeres als deze toch niet meer op de voorgrond weet te treden.