Console - Mono (2006)
mijn stem
4 stemmen
Duitsland
Electronic
Label: Disko B
-
City of Dog (3:57)
-
To Catch a Beat (3:36)
-
Foster Kane (3:34)
-
Houwelandt (3:50)
-
By This River (3:36)
-
Formicula (4:51)
-
Magnolia (3:40)
-
Hibernating (5:35)
-
Man with the Web Camera (2:00)
met Markus Acher
-
Lost in Sensation (4:29)
-
Starpower (6:01)
0
geplaatst: 8 april 2007, 08:12 uur
In eerste instantie heb ik dit weggelegd als vaag, sloom en saai electronisch geneuzel van het soort dat het ook goed doet als geluidsondersteuning bij screensavers die standaard worden meegeleverd bij de b-merk laptops van de media markt. Ik kan dat weten want ik heb zo'n laptop. En die doet het eigenlijk best goed.
En zo doet dit plaatje het ook eigenlijk best heel goed op een veels te vroege zonnige zondagmorgen terwijl de jongste van de drie mini-Griendjes zich voor de 750-ste keer moet vermaken bij de avonturen van Nijntje en haar vriendjes deel 2. Deel 2 ja. Deel 1 was namelijk niet afgeprijsd.
Bij nadere beluistering dus, ontvouwt zich een prettig ambient bad waarbij het tempo dan inderdaad wel voortdurend kabbelend op zondagochtend staat maar dat toch ook voldoende warmte geeft om te besluiten je er nog maar eens even in te wentelen. Spaarzaam worden wat beats ingezet die, en dat bevalt me wel, klinken als authentieke drums. Daarnaast doe ene Miriam Osterrieder met haar fluisterende stem zo nu en dan een duit in het zakje en dat klinkt een stuk aangenamer dan dat haar naam doet vermoeden. Ze zorgt dan tevens voor de broodnodige variatie. Want dat laatste is wat ik nog wel tegen dit album blijf houden. Slechts heel zelden worden wat ik voor het gemak maar even noise-elementen noem, ingezet om wat spanning toe te voegen.
Oh ja. Er staan twee covers op deze plaat. Een van Bian Eno en een van Sonic Youth die na de Console behandeling prima passen in het geluidspallet van de rest van de plaat.
Rest mij nog te melden dat ik na de hernieuwde beluistering, toch wel nieuwsgierig geworden ben naar Console, ook al omdat de hoes een webadres in Litouwen vermeldt. Het blijken Duitsers te zijn, hetgeen ik op zich niet bezwaarlijk vind. Dat ze remixes gedaan blijken te hebben voor Bjork en Depeche Mode hoor ik aan Mono niet af maar doen ze voor mij wel wat hoger uitslaan op de geloofwaardigheidsmeter.
Conclusie: Ik had m voor 4 euro te koop gezet op CDVriend.nl maar heb hem eraf gehaald om Console een tweede kans te geven in huize VanDeGriend.
En zo doet dit plaatje het ook eigenlijk best heel goed op een veels te vroege zonnige zondagmorgen terwijl de jongste van de drie mini-Griendjes zich voor de 750-ste keer moet vermaken bij de avonturen van Nijntje en haar vriendjes deel 2. Deel 2 ja. Deel 1 was namelijk niet afgeprijsd.
Bij nadere beluistering dus, ontvouwt zich een prettig ambient bad waarbij het tempo dan inderdaad wel voortdurend kabbelend op zondagochtend staat maar dat toch ook voldoende warmte geeft om te besluiten je er nog maar eens even in te wentelen. Spaarzaam worden wat beats ingezet die, en dat bevalt me wel, klinken als authentieke drums. Daarnaast doe ene Miriam Osterrieder met haar fluisterende stem zo nu en dan een duit in het zakje en dat klinkt een stuk aangenamer dan dat haar naam doet vermoeden. Ze zorgt dan tevens voor de broodnodige variatie. Want dat laatste is wat ik nog wel tegen dit album blijf houden. Slechts heel zelden worden wat ik voor het gemak maar even noise-elementen noem, ingezet om wat spanning toe te voegen.
Oh ja. Er staan twee covers op deze plaat. Een van Bian Eno en een van Sonic Youth die na de Console behandeling prima passen in het geluidspallet van de rest van de plaat.
Rest mij nog te melden dat ik na de hernieuwde beluistering, toch wel nieuwsgierig geworden ben naar Console, ook al omdat de hoes een webadres in Litouwen vermeldt. Het blijken Duitsers te zijn, hetgeen ik op zich niet bezwaarlijk vind. Dat ze remixes gedaan blijken te hebben voor Bjork en Depeche Mode hoor ik aan Mono niet af maar doen ze voor mij wel wat hoger uitslaan op de geloofwaardigheidsmeter.
Conclusie: Ik had m voor 4 euro te koop gezet op CDVriend.nl maar heb hem eraf gehaald om Console een tweede kans te geven in huize VanDeGriend.
0
geplaatst: 18 februari 2009, 12:37 uur
VanDeGriend schreef:
In eerste instantie heb ik dit weggelegd als vaag, sloom en saai electronisch geneuzel van het soort dat het ook goed doet als geluidsondersteuning bij screensavers die standaard worden meegeleverd bij de b-merk laptops van de media markt. Ik kan dat weten want ik heb zo'n laptop. En die doet het eigenlijk best goed.
En zo doet dit plaatje het ook eigenlijk best heel goed op een veels te vroege zonnige zondagmorgen terwijl de jongste van de drie mini-Griendjes zich voor de 750-ste keer moet vermaken bij de avonturen van Nijntje en haar vriendjes deel 2. Deel 2 ja. Deel 1 was namelijk niet afgeprijsd.
Bij nadere beluistering dus, ontvouwt zich een prettig ambient bad waarbij het tempo dan inderdaad wel voortdurend kabbelend op zondagochtend staat maar dat toch ook voldoende warmte geeft om te besluiten je er nog maar eens even in te wentelen. Spaarzaam worden wat beats ingezet die, en dat bevalt me wel, klinken als authentieke drums. Daarnaast doe ene Miriam Osterrieder met haar fluisterende stem zo nu en dan een duit in het zakje en dat klinkt een stuk aangenamer dan dat haar naam doet vermoeden. Ze zorgt dan tevens voor de broodnodige variatie. Want dat laatste is wat ik nog wel tegen dit album blijf houden. Slechts heel zelden worden wat ik voor het gemak maar even noise-elementen noem, ingezet om wat spanning toe te voegen.
Oh ja. Er staan twee covers op deze plaat. Een van Bian Eno en een van Sonic Youth die na de Console behandeling prima passen in het geluidspallet van de rest van de plaat.
Rest mij nog te melden dat ik na de hernieuwde beluistering, toch wel nieuwsgierig geworden ben naar Console, ook al omdat de hoes een webadres in Litouwen vermeldt. Het blijken Duitsers te zijn, hetgeen ik op zich niet bezwaarlijk vind. Dat ze remixes gedaan blijken te hebben voor Bjork en Depeche Mode hoor ik aan Mono niet af maar doen ze voor mij wel wat hoger uitslaan op de geloofwaardigheidsmeter.
Conclusie: Ik had m voor 4 euro te koop gezet op CDVriend.nl maar heb hem eraf gehaald om Console een tweede kans te geven in huize VanDeGriend.
In eerste instantie heb ik dit weggelegd als vaag, sloom en saai electronisch geneuzel van het soort dat het ook goed doet als geluidsondersteuning bij screensavers die standaard worden meegeleverd bij de b-merk laptops van de media markt. Ik kan dat weten want ik heb zo'n laptop. En die doet het eigenlijk best goed.
En zo doet dit plaatje het ook eigenlijk best heel goed op een veels te vroege zonnige zondagmorgen terwijl de jongste van de drie mini-Griendjes zich voor de 750-ste keer moet vermaken bij de avonturen van Nijntje en haar vriendjes deel 2. Deel 2 ja. Deel 1 was namelijk niet afgeprijsd.
Bij nadere beluistering dus, ontvouwt zich een prettig ambient bad waarbij het tempo dan inderdaad wel voortdurend kabbelend op zondagochtend staat maar dat toch ook voldoende warmte geeft om te besluiten je er nog maar eens even in te wentelen. Spaarzaam worden wat beats ingezet die, en dat bevalt me wel, klinken als authentieke drums. Daarnaast doe ene Miriam Osterrieder met haar fluisterende stem zo nu en dan een duit in het zakje en dat klinkt een stuk aangenamer dan dat haar naam doet vermoeden. Ze zorgt dan tevens voor de broodnodige variatie. Want dat laatste is wat ik nog wel tegen dit album blijf houden. Slechts heel zelden worden wat ik voor het gemak maar even noise-elementen noem, ingezet om wat spanning toe te voegen.
Oh ja. Er staan twee covers op deze plaat. Een van Bian Eno en een van Sonic Youth die na de Console behandeling prima passen in het geluidspallet van de rest van de plaat.
Rest mij nog te melden dat ik na de hernieuwde beluistering, toch wel nieuwsgierig geworden ben naar Console, ook al omdat de hoes een webadres in Litouwen vermeldt. Het blijken Duitsers te zijn, hetgeen ik op zich niet bezwaarlijk vind. Dat ze remixes gedaan blijken te hebben voor Bjork en Depeche Mode hoor ik aan Mono niet af maar doen ze voor mij wel wat hoger uitslaan op de geloofwaardigheidsmeter.
Conclusie: Ik had m voor 4 euro te koop gezet op CDVriend.nl maar heb hem eraf gehaald om Console een tweede kans te geven in huize VanDeGriend.
K, domme vraag msh maar welke zijn die covers dan?
0
geplaatst: 22 februari 2009, 06:52 uur
Brian Eno- 'By This River' - te vinden op Y Tu Mama Tambien OST
Sonic Youth - 'Starpower' - te vinden op Starpower
Sonic Youth - 'Starpower' - te vinden op Starpower
* denotes required fields.
* denotes required fields.